Vaarschrijfdag

Bitter

Tussen tong en kiezen kruipen

kruimels paracetamol. Meer water.

Niemand merkt het op. Verder 

proef ik niets. Of ...

Koffie uit een apparaat, een 

glazen pot, gezet door huis-

genoten. In de poriën van

mijn mond het bruine vocht

De smaak van goed gezelschap

zou ik vaker willen

Verticaal

Alles in dit landschap is gemaakt

om te blijven staan. De kade, 

een vandaalbestendig bushokje,

keurige vakantiehuizen

Mensen, wolken, de wind

vogels drijven eraan voorbij

water stroomt horizon-

taal door het wei-

land van de platte polder

alleen de kerktoren steekt een vinger op

Eemlijn, de fietsboot tussen Amersfoort en Spakenburg

Poezenbundels en kinderpoëzie

De eerste exemplaren van de poezenbundel zijn verkocht, op Buurtmarkt 'Homemade' van der Pek. Wil je er ook een? Maak € 7,50 over op ING rekeningnummer 4433314 tnv SchrijfTaal, Amsterdam én stuur een A5-enveloppe met je adres en twee postzegels erop naar: SchrijfTaal, Grote Beerstraat 12, 1033 CZ, Amsterdam. Dan krijg je het boekje in de bus. 

Aan mijn kraampje mochten ook gedichten worden geschreven, onder het motto: 'Zet je dier op papier'. Er kwamen veel kinderen op af en ze deden erg hun best. Als beloning kregen ze een stempel op hun kaart. Voor een volle kaart kregen ze een cadeautje. Mevrouw SchrijfTaal gaf alle dichtertjes er een 'ilovenoord'- sticker bij.

Nog een gedicht, van Aya:

Mijn lievelingsdier is kat
hij eet natuurlijk geen patat
hij is zo zacht
een schattige vacht
je aait hem zacht
op zijn kop
dit is geen grap, geen mop
een kat heeft vier poten...


Toen werd Aya door haar moeder weggeroepen. Jammer, ik was zo benieuwd hoe het gedicht verder zou gaan...

Huisdier & Vertier op Buurtmarkt Homemade van der Pek

Morgen sta ik eindelijk weer eens op de buurtmarkt bij het Van der Pekplein. Net als vorig jaar om deze tijd, valt deze samen met de kortebaandraverij door de van der Pekstraat, kijk hier voor foto's en een verslagje. Hieronder de aankondiging van deze editie van de buurtmarkt.

Huisdier en vertier op de Homemade v/d Pekmarkt

 

Zaterdag 4 juni is er weer een Homemade v/d Pekmarkt. Hier verkopen buurtbewoners hun zelfgemaakte producten en kunstenaars zorgen voor activiteiten en workshops.

 

De markt draait vandaag om het thema ‘huisdier’ en sluit daarom aan op de paardendraverij met een groot dierenfestijn. Voor de mini-dieren (cavia’s, hamsters, ratten) is er het Mini Dieren Doolhof, voor baasjes en wie maar mee wilt doen de Grote Dierenquiz.

Ook zijn er volop activiteiten voor de kinderen zoals mobiele boerderij de Bokkesprong en zijn er workshops dierenkarikatuur tekenen, dichten met dieren met de stadsdeeldichter*, stokpaarden knutselen met de Kleine Naald of je laten schminken als dier. De Buurtwinkel van Amsterdam Museum wordt vandaag omgetoverd tot dierenwinkel; kinderen mogen de ramen beplakken met levensgrote dieren en De DAT! School geeft ieder uur een theaterworkshop en kun je leren hoe het is om een model te zijn.

 

Naast alle activiteiten zijn er weer mooie zelfgemaakte producten, kunst en lekkere hapjes van bewoners uit de buurt. Je haren laten knippen door de Buitenkapper, er zijn geurende veldboeketten te koop en de Kast van Noord is er weer met tweedehands spullen die je kunt inleveren of juist meenemen.

Geniet van de jazzy klanken van zangeres Rita Zipora en The Truth About Mr Jones. Huis-DJ van de Tolhuistuin Fafi Fisherman’s Pants draait een selectie van gevonden plaatjes. Kortom: één groot feest, mis het niet!

 

De Homemade v/d Pekmarkt is een initiatief van Stichting Broedstraten, in samenwerking met Ymere en de V/d Pekbuurt. Stichting Broedstraten heeft tot doel om in diverse straten in Amsterdam-Noord bewoners en kunstenaars rondom een thema samen te brengen, hun creativiteit zichtbaar te maken en te verbinden aan de buurt. De Broedstraten zijn: de Marktstraat in de v/d Pekbuurt, de Muziekstraat in de Vogelbuurt, de Modestraat in Nieuwendam, de Kleurenstraat in de Banne en de Theaterstraat op het Zonneplein.

 

Homemade v/d Pekmarkt: Iedere eerste zaterdag van de maand

Zaterdag 4 juni, 2 juli, 6 augustus en 3 september 2011

Van 12.00 tot 17.00 uur op het Van der Pekplein (aan het Buiksloterkanaal).

* Ik ben niet de stadsdeeldichter, dat is een vergissing, maar wel kun je bij mij een diergedicht schrijven. En het onderstaande boekje (en andere bundels) kopen. Het nieuwe boekje kost € 7,50:  de oudere boekjes mogen weg voor € 3,--

Vertellen en luisteren - zonder woorden

Verhalen uit Noord en Zuid

Ton van Erp verzorgde de muziek

Vandaag was er een delegatie uit Amsterdam Zuid bij het Hart op de Tong. Deze vier dames vertelden me dat er in hun buurt allerlei wijkgebouwen worden gesloten. Daardoor dreigt onder andere hun schrijfclub dakloos te worden. Een tikje angstig vroeg één van hen me, of het Zonnehuis ook met sluiting bedreigd werd.  Daar is mij niets van bekend. Sterker nog: een aantal bewoners van Tuindorp doet er alles aan om het Zonnehuis te vullen met verbindende activiteiten. Opdat iedereen de weg naar elkaar en naar het Zonnehuis weet te vinden. Zoals vanmiddag deze dames uit Zuid met hun mooie verhalen en gedichten. Ze blijven meer dan welkom om hun verhalen naar deze kant van het IJ te brengen. 

NB: volgende week vindt het Hart op de Tong weer plaats, bij wijze van uitzondering dus twee zondagmiddagen achter elkaar. 

Ademloos luisteren

Vanmiddag werd er weer aandachtig geluisterd naar verhalen, muziek en gedichten in de lunchroom van het Zonnehuis. Ton van Erp en zijn contrabas verzorgden de muziek. Zelfs twee baby's vertelden en luisterden actief mee. Een HVA student maakte geluidsopnamen in het kader van een studieopdracht over Amsterdam Noord. Ik houd jullie op de hoogte van het resultaat. 

Vanaf nu ben ik verhalenverteller

Deze foto's zijn van gisteren, toen Bram Graafland in de Grote Beer zijn verhaal vertelde over de gelukkige bramenplukker, een sprookje van Godfried Bomans. Vanmiddag begon ik op de Nieuwe Zonneweg aan mijn loopbaan als verhalenverteller. Ik vertelde het verhaal van Alle Belangrijke Dingen, geschreven door Wilma van den Akker, omlijst door twee gedichten. De huiskamer zat vol met ademloos publiek. Kicken!

Alle Belangrijke Dingen

Het verhaal gaat over een witte schrijftafel. Eigenlijk is het een donkerbruine schrijftafel, maar in het verleden heeft iemand hem wit geschilderd. Die deed dat met slordige verfstreken, zodat het donkerbruin nog steeds door het wit heen schemert. In de loop van de tijd zijn er krassen op het blad van de schrijftafel gemaakt, die donkere lijnen vormen. Het tafelblad is zo een levendig landschap geworden. De tafel heeft vier stevige poten, waar hier en daar de verf vanaf is gesprongen. En onder het tafelblad zit een klein laatje. Daarin bewaart de eigenaar belangrijke dingen. Dingen, die er voor hem toe doen. Het zal je niet verbazen dat de eigenaar een schrijver is. Hij zit aan zijn dierbare schrijftafel en kijkt uit het raam.

- Wordt vervolgd -

Winters binnen

Vandaag ben ik lekker binnen gebleven. Omdat ik niet van plan was naar buiten te gaan, heb ik zomaar wat vloekende kleren aangetrokken van het stapeltje 'nog één keer dragen, dan in de wasmand'. Een bruine broek, oranje t-shirt en een groene trui. Paarse sokken vond ik wel bij dit ensemble passen. En vooruit: blauwe oorbellen. Geen gezicht, maar ik verwachtte dan ook geen bezoek. En de poezen kan het niets schelen. Om een pakje van TNT-man aan te pakken, heb ik alleen mijn hoofd om de hoek van de deur gestoken. Brr, koud!

Het was een prima dag om IKEA-stoeltjes in elkaar te schroeven en met drie poezen op de oude bank te suffen. De oude bank wordt binnenkort opgehaald en dan pas heb ik plek om de nieuwe in elkaar te zetten. Tenslotte schrijf ik vandaag aan een verhaal voor Winters Binnen. Winters Binnen is een verhalenfeest dat 17, 18 en 19 december in Amsterdam Noord gehouden wordt. Bezoekers kunnen naar verhalen luisteren in verschillende huizen en gebouwen in Tuindorp Oostzaan. Vorig jaar had ik mijn huisje beschikbaar gesteld voor de vertellers. Dit jaar ben ik behalve 'huis' ook verteller. Ik heb gedichten en een poëtisch verhaal beloofd. Het programma staat inmiddels op de site. Zie: http://www.wintersbinnen.nl/

Mijn huisje krijgt ook zo'n verlicht bord

De bruis van het Zonnehuis

Lovely en Shirley

'Elkaar verhalen vertellen is vitamine voor het dagelijks leven,' zei Peter Faber vanmiddag na afloop van het Hart op de Tong. Wat mij betreft was deze middag weer een heerlijke multivitamine bruistablet met de Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid humor, ontroering, verhalen, poëzie en muziek in majeur, mineur en alles daartussen. Gebracht door bewoners van Tuindorp en mensen van ver. Een schoolmeisje, een gewezen reisgids, een gepensioneerd docent levensbeschouwing, een professioneel verhalenverteller, een Canta bestuurder en nog veel meer verteltalenten. Wil je weten wat deze mensen allemaal te vertellen hebben, kom dan de volgende keer luisteren. En probeer je maar te beheersen om je eigen verhaal te vertellen. Want het werkt aanstekelijk, echt waar. Blijf komen, om de veertien dagen op zondagmiddag, behalve Tweede Kerstdag! Van 14.00 - 16.00 uur in Theaterstudio Zonneplein.

Nancy Wiltink van Tuin aan Zee

Het verhaal van Nancy ging over de duivekater, zie ook: tentoonstelling 'het geheim van de duivekater' in Museum de Noord.

Als alles klopt

Er zijn momenten, periodes dat alles klopt en op zijn plek valt. 'Hoe begin je aan een verhaal, hoe bouw je het op?' daarover ging het vorige bericht. Een dag later volgde ik een workshop over beeldtaal op de NDSM-werf en verdiepte me daar in de overeenkomsten en verschillen tussen verhalen en films. In de pauze dwaalde ik over de NDSM-werf en schoot wat plaatjes. Er valt daar zoveel te zien, ook als je naar buiten kijkt door een vuil raampje. Kijk en lees ook hier, op ilovenoord.

Groeiend aantal bezoekers

Vanmiddag was het weer tijd voor Het Hart op de Tong in het Zonnehuis. Verhalen, gedichten en muziek kwamen bij elkaar. Grappig, ontroerend, aangrijpend zelfs. Een samenkomen van mensen, uit Tuindorp Oostzaan, maar ook uit andere delen van Noord, Amsterdam en de rest van Noord Holland. Mensen die het praatje van Henny Buiter op Radio Noord Holland hadden gehoord, buurtreporters van Noord Verandert! en deelnemers van Schrijven als Levenskunst... Het aantal bezoekers en vertellers groeit. Ik gloei als ik zie hoe sommigen gretig naar de microfoon stappen om hun verhaal te vertellen, maar nog meer als ik zie hoe anderen een drempeltje overwinnen en dan iets persoonlijks vertellen. Vandaag heeft Lennert Ras voor Noord Verandert! gefilmd. Hij heeft prachtig materiaal verzameld. Wat een heerlijkheid om het schrijven, vertellen, filmen en mensen bij elkaar te brengen.

Lovely begeleidt; Henny vertelt

Sam en Peter demonstreren hoe je rustig wordt,
met een pauwenveer

Crisiskunst 4e editie

De kassa van het Poldervisduo cq. -trio

Momenteel wissel ik de zondagmiddagen af tussen het Hart op de Tong (Zonneplein), en Crisiskunst in de Noorderparkkamer. Vanmiddag bood ik een miniworkshop aan bij de Noorderparkkamer: schrijf je eigen crisisgedicht. Er was lekkere muziek bij: het Poldervisduo, dat op een gegeven moment werd aangevuld tot een trio.

Filmmaker Harro Henkemans schrijft gedicht

Harro filmt de middagen met crisiskunst. Vandaag filmden wij elkaar tijdens de workshop. Hij wil zijn gedicht in het filmpje verwerken. De filmpjes over de andere middagen kun je hier zien. Ze zijn heel mooi gemaakt!

Juliano haalt zijn inspiratie uit chocolademelk

Noorderparkzon

Het winkeltje van Wilma de dichteres stond vanmiddag in het Noorderpark. Er werd Crisiskunst vertoond, gemaakt en verhandeld. De goddelijke najaarszon was helemaal gratis. Iedereen liep te stralen, van eenjarigen die net beginnen te leren lopen, tot honderdjarigen die het al bijna niet meer kunnen. 

Het meest geniet ik op zo'n dag van de gesprekjes, ontmoetingen met andere Noorderlingen. Waarbij ik mijn folders van het Zonneplein uitdeel en af en toe een bundeltje verkoop. Op het podium heb ik een paar van mijn gedichten voorgedragen. 'Noordgedichten' natuurlijk.

Kindergedichten over de natuur

Vandaag begint het naschoolse lesprogramma: met kinderen uit groep 3 en 4 naar buiten en de natuur leren kennen. We gaan een boekje maken met uitspraken, gedichten en andere tekstjes, tekeningen en misschien foto's. Ik heb er heel veel zin in, om met die kinderen hun verwondering over de natuur te beleven, en onder woorden te brengen.

Toen ik afgelopen dinsdag op een van de scholen een praatje hield om de kinderen enthousiast te maken, vroeg ik: 'Wie weet er wat natuur is?' Er schoten armen met vingers omhoog.
'Natuur dat is buiten,' zei een jongetje.
'Daar zijn heel weinig huizen,' zei een meisje.
Een meisje uit groep 4 zei: 'Natuur, dat is de schoonheid van de wereld zien.'
Wauw! Juf zei: 'Dat is de dichteres van de klas.'
Ik verheug me helemaal op deze kleine dichtertjes en natuurliefhebbers!

Het weer
Naar buiten? Met dit weer? Het kan, regenjasjes en laarsjes aan. Of binnen iets doen. De volgende kindergedichtjes (uit een heel oud boekje) zijn nu in ieder geval wel van toepassing:

Ik heb een hekel
Aan dit en aan dat
Vooral als het regent
Dan is het zo nat

Ria S. 10 jr.


HET KIND EN DE WIND

Er was eens een kind.
Maar er was ook een Wind.
De Wind blies naar het kind.
Het kind blies naar de Wind.
Zeg kind, ik ben de Wind.
Dag Wind, ik ben een kind.

Wiesje, 7 jr.


Ik kan in ieder geval wat gedichtjes voorlezen vanmiddag. En ik krijg zin om boeken met nog veel meer gedichten van en voor kinderen te kopen. Tips zijn welkom!

In de klas, in de media en op de markt

Pedagogische scholing
Vandaag zat ik in de klas, samen met een aantal andere vakdocenten uit zeer verschillende disciplines. Beeldend kunstenaars, fotografen, een videokunstenaar, theatermakers, een filosoof, een edelsmid, een dichter/schrijfdocent: allemaal gaan we naschoolse activiteiten verzorgen op basisscholen. We kregen op de IPABO pedagogische scholing. Met mijn achtergrond was het een heldere opfrisser van kennis, maar vooral een fijne ontmoeting met die creatieve en bezielde mensen. Ik krijg nog meer zin om met de kinderen in de weer te gaan.

De Roos werd ook behandeld in de klas

Het Hart op de Tong
Vóór schooltijd maakte ik een aankondiging van het verhalenvertelprogramma op ilovenoord . Dat moet zeker meer verhalenvertellers opleveren! De lezers hier weten al, dat ze zich bij mij kunnen aanmelden.

Hanna Bervoets en de markt
Na drie actieve dagen had ik gisteren een uitslaapdag. Toch maar eens het Volkskrant magazine van zaterdag doorgenomen. Helemaal achterin staat de column van Hanna Bervoets, die ik vaak oversla. Haar schrijftstijl ligt me niet zo. Ik aarzelde deze keer, maar mijn oog viel op het woord 'tuinkabouter', toen zag ik 'dichteres Wilma', toen de titel van het stukje: 'Markt'. Wat een verrassing, het stukje ging deze keer over de buurtmarkt van der Pek op 7 augustus! Die natte, met de tuinkabouters. Ik had de columniste niet opgemerkt, maar op Twitter heeft ze me inmiddels beloofd de volgende keer te zwaaien. Dat wordt dan zaterdag 2 oktober.

In mijn achtertuin staat overigens nog steeds een fluitende tuinkabouter. Minstens een keer per dag heb ik sjans! En inmiddels heb ik gedichtjes in geleverd bij de foto's die Ivo de Bruijn die keer maakte. Ze zullen binnenkort 'vrijgegeven' worden.

Het gebeurde vandaag allemaal in...

Delft (Oude Kerk)

Daar wandelde ik op de mooiste nazomerdag over de Oude Delft, vond bij een kraampje Het Nieuw Nederlands Gebarenboekje (1982). 'Wat kost dit?' De man keek naar het boekje en naar mij en zei: '...eeeh één vijftig'. 'Daar doe ik het voor'. Kwam aan bij filmhuis Lumen voor de jaaropening van de Academie voor Levenskunst, met de film 'As it is in heaven', ingeleid door Ed Baas. Hij schreef erover in zijn boek 'Luisteren naar binnen': 

Ik vang mijn tranen in mijn hand

en streel vol liefde mijn ziel

want voeding voor de ziel

is alleen de eigen traan

En tranen vloeiden er bij het zien van deze film. Iedereen zou hem moeten zien. Voor mij was hij nieuw, maar de meeste mensen in de zaal bekeken hem voor de tweede keer of meer. En hielden het ook niet droog... Een film die harten opent. 

Eigenlijk was dat al genoeg voor een dag, maar er was ook nog CarArt. Een kunstmanifestatie met auto's. In deze auto, op een heel ander stukje Delft, heb ik fiets-, bus- en pontgedichten voorgelezen. De lieftallige jongeman die erop hangt, is Gijs ter Haar, de dichter die na mij aan de beurt was. 

CarArt Delft

Oogst van de schooltuin

Dit mag ik altijd graag zien: kinderen die ijverig gedichten schrijven. Ze deden mee aan het Grote Groeigedicht op de Open Dag van de schooltuin. Zie ook gisteren. 

Iedereen mocht een kaartje uitkiezen met een zon of met regendruppels en daar zelf iets op schrijven. Kinderen, ouders en oma's deden mee.

Aan mij de taak om de geoogste gedichten aan elkaar te lijmen en er een Groot Groeigedicht van te maken. Het zal komen te staan op de website van Natuur en Milieu Educatie.

Hoge hakken, echte aandacht

Aandacht willen we allemaal. Er zijn mensen die daarvoor braaf op hun beurt wachten, met als gevolg dat ze niet altijd opgemerkt worden. Tot die categorie mensen reken ik mezelf meestal. Er zijn ook mensen die luidruchtig de aandacht opeisen en die vaak nog krijgen ook. Zulke mensen zijn bij samenkomsten nauwelijks  in toom te houden. Het ergert mij en het kost energie om die ergernis te onderdrukken. Waar komt die ergernis vandaan? Ten eerste gaat schreeuwerigheid ten koste van de rust en de kwaliteit van de samenkomst. De tweede reden is zelfzuchtiger: aandacht voor de brutalen gaat ten koste van aandacht voor mij, terwijl ik zo oneindig veel interessants te melden heb.

Vanwaar deze bespiegeling? Mijn optreden op het Open Podium gisteren was een anticlimax, omdat ik als allerlaatste aan de beurt was. Iedereen was moe van het luisteren en aandacht geven. Sommige toehoorders braken al op. Twee uur lang heb ik geluisterd naar waardevolle en krachtige bijdragen. Maar ook naar onvermijdelijke aandachttrekkers, die nauwelijks in toom zijn te houden. Dat steekt dus. Zo ging ik me afvragen, waarom ik niet voor de eerste keer als laatste aan de beurt was en zelfs een keer ben overgeslagen. Stom toeval? Niet brutaal genoeg? Of heb ik misschien toch niet zo oneindig veel interessants te vertellen?

Uitgegeven bij Nijgh en van Ditmar, april 2010

Die laatste gedachte is natuurlijk dodelijk. Weg ermee! Wat me blij maakte, was de ontmoeting met Margerite Luitwieler, wier gedicht in de Czaar Peterstraat ik al zo vaak bewonderd heb. Ze heeft een prachtige bundel gedichten en tekeningen uitgebracht, die ik  heb aangeschaft. Ze schreef er een lieve boodschap in. Ik haal hier het gedicht aan dat mij het meest raakte:

Moeder kon niet lopen.

Nog geen meter. Omdat het middag was.

Wij arriveerden per tram één halte verderop

bij mijn gedicht.

Zij had meer oog voor mijn naam,

die volgens haar al aan 't verdwijnen was,

dan dat de zinnen daarboven op de muur

van mijn hand

haar konden raken.

Zij sprak wel

tot een duif

die op de grond zat.

Die ontkenning

van juist alles wat mij waard is

de voorkant, de achterkant, de binnenkant.

De keuze, altijd weer, voor de dingen

náást de mijne.

De woorden horend die ik

niet heb gezegd.

Al het voorafgaande deed mij dit schrijven:

Doe het zelf

Als kind al werd je hart gebroken

geen volwassen liefde 

die dat helen kan. Wat dan?

Zelf pleisters plakken, gipsen, spalken

niet één keer, maar je leven lang

steeds opnieuw

totdat je er weer tegen kan.

En het boekje heet:

... Van tuinieren houden

Het ligt nu bij de drukker, zaterdag op de buurtmarkt 'Home made' van der Pek. Ik raak nog verslaafd aan boekjes maken. Lekker puzzelen met inhoud. Knippen, plakken, schuiven, printen - bladzijden verkeerd om -  opnieuw knippen, plakken en schuiven, opnieuw printen - inkt op, verkeerde inktpatronen in huis -  lastige kat wegmeppen, scheuren, tekenen en lijmen.... en het prototype zit in elkaar! Ik moet toch eens met een echt opmaakprogramma leren werken. Maar denk alvast na over een volgend boekje.

Apetrots

Mijn vuurdoop op de apenrots is een feit: groep 1 en 2, de kleuters, hebben gelachen om apenrijmpjes, zelf apen getekend en erover verteld. Groep 3 en 4 hebben zelf korte apenstukjes geschreven, een tikje afgeleid door Nederland - Denemarken. "Holland! Holland" klonk het gistermiddag in de gang. Vandaag schreven groep 5 en 6 hun apenverhalen en gedichten. Op deze leeftijd worden het al echte schrijvertjes. Bijna allemaal kwamen ze voor de klas om hun verhaal of gedicht voor te lezen. Prachtig, ik ben trots op hen. En een beetje op mezelf, want dit is alweer iets nieuws en spannends waar ik in ben gedoken! Morgen komen groep  7 en 8 aan de beurt. Ik ben heel benieuwd wat die gaan schrijven...

Het Hart op de Tong in Tuindorp

Het Zonneplein lag er alweer verlaten bij toen ik gisteravond terugkwam uit de van der Pekbuurt en de Tolhuistuin, met bubbels in mijn hoofd. Er was niet te zien dat er een gezellige braderie had plaatsgevonden. Niets wees erop dat er hier zoveel verhalen leefden ...

Vanmiddag in de Blauwe Zaal van het Zonnehuis (Theaterstudio Zonneplein) kwamen de verhalen los. Van Frans Nuys, die zelf al eens een bundel gedichten maakte met de titel 'Het hart op de tong', van Peter Faber, die een groot deel van zijn jeugd doorbracht in Tuindorp, van JanWeijenborg, buurtopbouwwerker in Amsterdam Noord en van zijn zoon Rens. Van relatief nieuwe Tuindorpers, zoals Hok Goei en Henny Buiter. Van Ome Piet Sijmons, een markante Tuindorper, die helaas sinds kort niet meer onder ons is. Vlak voor zijn dood heeft Peter hem nog geïnterviewd. Een minuscuul deel van zijn verhalen is daarmee op de valreep vastgelegd.

Zelf droeg ik enkele van mijn gedichten voor, prettig begeleid door het gitaarspel van René Idema. Het was nog een select gezelschap, maar de kiem is gelegd voor een aanstekelijke traditie. Elke zondagmiddag in juni om 14.00 uur, vanaf september een keer per maand.

Doe mee met vertellen van en luisteren naar verhalen van mensen uit Tuindorp! Moeiteloos vind je inspiratie en ervaar je verbondenheid. Je kunt je bij mij opgeven: wilma@schrijftaal.net