Eenzaam aan de top

Het kon niet uitblijven: door al dat denken, praten en schrijven over apen slingerden er ook apengedachten door mijn eigen dichtershersens. 

Apekapsones

Louise heeft een moeilijk leven

als geletterd chimpansee

tussen ongeschoolde apen

Kreunend kromt zij twintig tenen

als zij ziet hoe die elkaar

vlooien in het openbaar

Ze trekt haar neus op voor

hun ongeraffineerde drollen

en ruzies om bananenschillen

Het allerergst is het gekrijs

kan het ècht niet wat verfijnder?

soms wil Louise zelf wel gillen

Hooghartig klimt ze naar de kroon

van een grote oerwoudboom

bestudeert de hoogste blaadjes

Op literaire en culinaire kwaliteiten

kauwt wat, dropt geleerde keutels

naar het onwetende gepeupel

Dat het niet weet te waarderen

erger nog: ze negeren haar

Louise droomt weg, van vier armen

Van een aap met creatieve geest

dat geniale beest neemt haar bij de hand

samen bereiken zij de hoogste kruinen

Ze doen geen kunstjes, maken Kunst

zo mijmert Louise en ze jammert:

het is zo eenzaam aan de top!

17 juni 2010

Apetrots

Mijn vuurdoop op de apenrots is een feit: groep 1 en 2, de kleuters, hebben gelachen om apenrijmpjes, zelf apen getekend en erover verteld. Groep 3 en 4 hebben zelf korte apenstukjes geschreven, een tikje afgeleid door Nederland - Denemarken. "Holland! Holland" klonk het gistermiddag in de gang. Vandaag schreven groep 5 en 6 hun apenverhalen en gedichten. Op deze leeftijd worden het al echte schrijvertjes. Bijna allemaal kwamen ze voor de klas om hun verhaal of gedicht voor te lezen. Prachtig, ik ben trots op hen. En een beetje op mezelf, want dit is alweer iets nieuws en spannends waar ik in ben gedoken! Morgen komen groep  7 en 8 aan de beurt. Ik ben heel benieuwd wat die gaan schrijven...

Apenpoëzie, het vervolg

Volgende week begint voor mij het apenproject bij SEP-kunst. Voor alle groepen van een basisschool heb ik nu een les met apengedichten gemaakt. Het moeilijkst was het om apengedichten voor kleuters te vinden, dus heb ik er zelf maar twee geschreven:

Helm

Een aap eet een ei

hij pakt de dop

zet hem op zijn kop

Nu heb ik een helm

zegt de schelm 

Een aap op de fiets

een helm op zijn kop

als hij valt breekt de dop

maar zelf heeft hij niets

Papier

Een aap is een dier

hij kan niets met papier

dat vindt hij maar gek

stopt het in zijn bek

En spuugt het weer uit

geef hem maar wat fruit

ook een pen vindt hij vies

inkt stinkt naar pies

Zijn tanden zijn lang

ik leg hem op het behang

en teken hem vrij

een vriendje erbij

Apenpoëzie

Voor een project met schoolkinderen deed ik een oproep voor apengedichten en -verhalen. Een bevriend dichteres stuurde mij dit leukje, dat de kinderen zeker zullen waarderen:


Apenliefde

Er was eens een aap, je wilt het niet weten
die had met zijn staart in de mosterd gezeten
het potje stond open zomaar onder de bomen
wel op een plekje waar apen nooit komen

nu is hij niet blij met zijn groene staart
hij probeert hem te pakken en schoon te likken
maar wil zich niet in de mosterd verslikken

toen is een vrouwtje met een doekje gekomen
zij heeft hem gesopt, gepoetst en gedroogd
hij heeft haar beloond, ze zijn nu verloofd
ze wonen nu samen heel hoog in de bomen.

Cilja Zuyderwyk