Vaarschrijfdag

Bitter

Tussen tong en kiezen kruipen

kruimels paracetamol. Meer water.

Niemand merkt het op. Verder 

proef ik niets. Of ...

Koffie uit een apparaat, een 

glazen pot, gezet door huis-

genoten. In de poriën van

mijn mond het bruine vocht

De smaak van goed gezelschap

zou ik vaker willen

Verticaal

Alles in dit landschap is gemaakt

om te blijven staan. De kade, 

een vandaalbestendig bushokje,

keurige vakantiehuizen

Mensen, wolken, de wind

vogels drijven eraan voorbij

water stroomt horizon-

taal door het wei-

land van de platte polder

alleen de kerktoren steekt een vinger op

Eemlijn, de fietsboot tussen Amersfoort en Spakenburg

Zandverschuiving

Mevrouw SchrijfTaal komt aan haar trekken in dit lange weekeinde voor schrijfdocenten. Juf Natuur komt ook niets tekort. Vandaag begonnen we meteen met het lezen van het landschap, dat landschap beschrijven en tenslotte het beschreven landschap lezen. Uiteindelijk werd het een ZKV (zeer kort verhaal):

 Zandverschuiving

IJzig stil is het. Gerommel in de verte, alsof er een vliegmachine hoog overkomt. Schrille vogelkreten. Vonken die uit uit een kampvuur spatten. Droog gras, denneappels en hele berken breken. Een olifant van ijs loopt het bos onder de voet en sleurt het mee. Geen boom blijft overeind, geen rotsblok op zijn plaats. Het is een massa schaafijs die rotsen vermaalt tot stenen, stenen tot kiezels en kiezels tot korrels. Het achtergebleven zand wandelt langzaam verder naar het oosten. Mensen plaatsten hekken om het op zijn plaats te houden.

Soesterberg

~*~

We werken ook ideeën uit voor onze eigen lessen. Ik slurp ze op voor de schrijfgroepen, maar ook voor de natuurlessen. En leer van de kritische, maar vriendelijke vragen van collega's. Zo hoort het. En daar kwam ik voor. Morgen verder.