Apetrots

Mijn vuurdoop op de apenrots is een feit: groep 1 en 2, de kleuters, hebben gelachen om apenrijmpjes, zelf apen getekend en erover verteld. Groep 3 en 4 hebben zelf korte apenstukjes geschreven, een tikje afgeleid door Nederland - Denemarken. "Holland! Holland" klonk het gistermiddag in de gang. Vandaag schreven groep 5 en 6 hun apenverhalen en gedichten. Op deze leeftijd worden het al echte schrijvertjes. Bijna allemaal kwamen ze voor de klas om hun verhaal of gedicht voor te lezen. Prachtig, ik ben trots op hen. En een beetje op mezelf, want dit is alweer iets nieuws en spannends waar ik in ben gedoken! Morgen komen groep  7 en 8 aan de beurt. Ik ben heel benieuwd wat die gaan schrijven...

Voorlopig laatste 'Schrijven als...'

Toegegeven: ik was wel een tikkeltje onder de indruk van de groep hoog opgeleide deelnemers aan 'Schrijven als levenskunst', de cursus die ik gaf bij het Humanistisch Verbond. Allemaal heel zelfstandige denkers en sommige wisten meer af van de Nederlandse literatuur dan ik. Maar het gaf niks: Bijna iedereen kwam er thuis te weinig aan toe om te schrijven en had plezier in de geboden oefeningen. We schreven onder andere portretten van elkaar, en van vreemden naar aanleiding van meegenomen kassabonnen, we schreven 'vrij' naar aanleiding van voorwerpen, we schreven dialogen en opsomgedichten. We lazen voor en genoten van de verschillende manieren waarop de opdrachten waren uitgewerkt. Een aantal wilde meer aanwijzingen om wat ze schreven interessanter te maken voor anderen. Ik nodigde hen uit om reacties van de groep te vragen.

Opsomgedichten
Ook waren er deelnemers die het schrijven gebruikten om hun persoonlijke ervaringen op papier te zetten. Het was allemaal mogelijk en ik geloof dat iedereen wel aan zijn trekken is gekomen. Op de laatste avond kwamen prachtige gedichten met gebruikmaking van enumeratie, ofwel opsomming. Wie weet mag ik er nog een of twee van publiceren op dit weblog.

Ik ga ze missen, deze cursisten. Mijn eerste schrijfgroep zal sowieso een speciale herinnering blijven. Een vervolg is in de maak. Er valt zoveel meer te behandelen dan in zes bijeenkomsten past. Ik wil in het vervolg nog meer inspelen op de individuele schrijfbehoeften van de cursisten. Wie weet komen enkele deelnemers wel terug. Maar het belangrijkst is dat ze plezier hebben beleefd aan elkaar en het schrijven en ik denk dat de meesten dat wel zullen blijven doen. Schrijven dus. En ook plezier beleven ja.



Schrijfleesvoer

Vanavond van start, donderdagavond ook?

Het begin is er, wat betreft de schrijfgroepen: vanavond begint 'Schrijven als levenskunst' in het centrum van Amsterdam, in het gebouw van het Humanistisch Verbond. Volgens mij is het een inspirerende en enthousiaste groep. We gaan er iets moois van maken.

Er zijn nog onvoldoende aanmeldingen om een groep hier in Noord, mijn eigen Tuindorp Oostzaan te starten. Er zijn nog twee dagen (deze groep is op donderdagavonden gepland). Dat is wel heel kort dag. Ik heb in de afgelopen tijd nog wat gemaild en geflyerd, en er staat een nieuwsberichtje op Noord Verandert. Wie weet lukt het nog, anders misschien op een later tijdstip...

Maar het begin is er, en daar ben ik blij om. Verder komen er ook al reacties en aanmeldingen voor de groep 'Kanker is niet je hele verhaal.' Dat is ook mooi. Steeds meer mensen helpen mij om mijn werk onder de aandacht te brengen. Bedankt daarvoor! Ik noem hier alvast Simone Kuiter van FLAG en Josette van Leeuwen van JYO.


H-yoga bij JYO: exclusief voor mensen herstellende van kanker.

Zondagarbeid

V

Pom Wolff heeft het moeilijk, zie het nieuws over de stedentripgedichten op zijn site.

Ik ook een beetje, ik werk aan de inhoud van de web site voor SchrijfTaal. Hoe maak ik integer reclame voor mezelf, zonder borstklopperij, maar ook niet te bescheiden? Dit schreef ik:

OVER WILMA VAN DEN AKKER

Ik ben geboren in 1960, studeerde twee jaar Nederlands, maar besloot later dat psychologie een betere keuze was. In 1988 studeerde ik af als onderwijspsycholoog en werkte aansluitend op het Instituut voor Woordblindheid en andere Leermoeilijkheden (IWAL). Daar begeleidde ik kinderen en volwassenen die veel problemen hadden met geschreven taal. Later begeleidde ik nog veel andere groepen, van baby's en peuters tot en met jongeren en volwassenen. Bij het RINO (nascholing GGZ) volgde ik de cursus 'Theorie en praktijk van het omgaan met groepen'.

Naast en binnen de hulpverlening ben ik altijd blijven schrijven en redigeren. Meestal in het Nederlands, soms ook in het Engels. 90 % van de vakliteratuur bij psychologie komt uit Amerika en is niet vertaald. Met mijn taalgevoel en people skills, heb ik zo een gedegen kennis en woordenschat in het Engels opgebouwd. Voor verschillende opdrachtgevers heb ik geschreven, geredigeerd, gecorrigeerd en vertaald. Zie ook: Schrijven, redigeren en taaladviezen. In 2008 heb ik een dichtbundel uitgegeven, sinds januari 2009 houd ik een weblog bij.

Ervaring met lesgeven heb ik opgebouwd in de veertien jaar dat ik praktische en sociale vaardigheden onderwees aan geneeskundestudenten en leerling vroedvrouwen. Ook volgde ik een 'train de trainer' cursus bij IBSS consultancy. Binnen de vrouwenopvang heb ik de cursus 'omgaan met de gevolgen van huiselijk geweld' gegeven. Als extra deskundigheid voor de schrijfgroepen volg ik in januari en februari 2010 de RINO cursus 'traumatische ervaringen'.

Na de psychologie heb ik twee jaar deeltijd Autonome Vormgeving gestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Op den duur was dat niet te combineren met al dat hulpverlenen en schrijven. Toch ben ik naast 'mensen-mens' en 'schrijf-mens' ook een beetje kunstenaar. Al deze kwaliteiten breng ik nu bij elkaar in SchrijfTaal.

------~~~*~~~------

Volgende week zondag de onthulling van een gedicht van Henk van Zuiden in het LUMC, muzikaal omlijst met onder andere een beademingsapparaat.

En nu aan de slag met de griezelkaartjes!