Single chef: gebakken rijst met prei, tofu met sperciebonen

Rijst met ringen

Er stond nog een pannetje gekookte rijst in de koelkast. Daarmee maakt ik dit eenvoudige en smakelijke maaltje. 

Ingrediënten:

Gekookte zilvervliesrijst voor een persoon

een dunne prei

1/3 blok tofu

300 gr. sperciebonen

olijfolie

tamari (sojasaus)

sap van een halve citroen of limoen

verse gember

verse knoflook

een theelepel sambal

kurkumapoeder

kokoscrème

Bereiden:

Snijd de tofu in blokjes en zet die in een marinade van de olie, citroen- of limoensap, sojasaus, sambal, fijngesneden knoflook en gember. Breek de spercieboontjes en snijd de prei in smalle ringen. Schep de tofu uit de marinade en bewaar het nat. Bak de blokjes bruin in een beetje olie. Voeg dan de boontjes toe en bak die ook aan. Rasp er wat van het blok kokoscrème overheen. Als de boontjes beginnen te kleuren het nat toevoegen en het deksel op de (hapjes)pan. In een andere pan de rijst bakken in wat olie. Kurkumapoeder toevoegen en later de preiringen meebakken. De natte groentemassa over de knapperige rijst met ringen: lekkerrrr! 

(ongeveer 40 minuten werk)

Spercieboontjes met blokjes

Single chef: een dampend bietenstampje

Rasp je rot

Het was een koude voorjaarsdag, die zich goed leende voor een bietenstamppotje. Het liefst maak ik die met bietjes uit eigen tuin, maar die moet ik nog zaaien, dus deze kwamen uit de supermarkt.

Ingrediënten:

Aardappelen (ik had nog acht kleintjes, kan ook met drie of vier grote)

Kruidnagelen

Een grote rode biet, of twee kleinere

Twee sjalotjes

125 gram biologische spekjes

Verse gember

Peper, eventueel zout.

Bereiden:

Schil en kook de aardappels met drie kruidnagels (in plaats van zout) in het water. Bak de spekjes op een laag vuurtje uit. Rasp tijdens het koken de rauwe biet fijn. Omdat ik toch bezig was, raspte ik er wat verse gemberwortel bij, benieuwd naar het resultaat. Ik experimenteer graag. Snijd de sjalotjes fijn. Als de aardappelen gaar zijn, stamp je ze. Voeg de geraspte biet en gember toe. Iets later de spekjes, uitjes en wat peper. Meng het goed door elkaar en laat nog even 'doorwarmen'. Wie van een natte stamppot houdt, kan er jus bij doen. Voor mij is dat niet nodig, ik vind het spekvet voldoende. Dat geldt ook voor zout: het spek is van zichzelf al zout, maar je kunt extra zout naar smaak toevoegen. De gember vond ik wel een lekkere toevoeging.

Dampend stampje

Single chef: het dagboek van een linzensoep

Een nachtje weken

Tijd is een van de belangrijkste ingrediënten voor een lekkere soep. Zie hier de levensloop van een grote pan linzensoep.

Donderdagavond
Ik vraag me af of ik nog droge pasta in huis heb en bekijk de blikken en potten op de bovenste plank in de keuken. Daarbij valt mijn oog op de bus rode linzen. Een biologische vriendin vertelde mij ooit dat je afvalt van het eten van linzensoep. Je zou meer energie verbranden met het eten ervan, dan het oplevert. Het lijkt me een fabeltje, maar wel een fijn fabeltje voor iemand met overgewicht. Ik zet de bus linzen op het aanrecht.

Vrijdagmiddag
Met een kort boodschappenlijstje doe ik boodschappen, met een overvolle tas ga ik naar huis. Bijna nog het soepvlees vergeten. Het wordt zo'n pakketje met runderpoelet, een mergpijpje en gehaktballetjes. Soepgroenten koop ik niet, want ik heb nog van alles in huis. Wel een knolselderij, want de geur van selderij hoort bij soep. 's Avonds doe ik twee mokken vol linzen in een zeef, spoel ze goed af en zet ze een nacht in de week. Door te weken verkort je de kooktijd. Overigens is dat weken bij rode linzen minder belangrijk dan bij de grotere bruine.

Een dagje trekken

Zaterdagochtend
Welke kruiden je gebruikt om met de bouillon mee te trekken, hangt van je smaak af en wat voorhanden is. In mijn tuin staat nog overwinterde peterselie en citroentijm. Daar knip ik wat van af. In een ruime pan water zet ik het soepvlees, mergpijpje, een stuk selderijknol, wortel, ui, gedroogde tomaten en kruiden op. Laag vuur, niet koken. De verrukkelijke geur mag je alleen ruiken als je het deksel even optilt. De hoeveelheid water hangt af van hoe sterk je de bouillon wilt hebben. Hoe meer water, hoe minder krachtig. Logisch.

In de avond zeef ik de bouillon en giet de linzen af. De linzen kook ik ongeveer drie kwartier in de bouillon. Intussen snijd ik de groenten. Deze keer gebruik ik: blokjes knolselderij en stukjes winterwortel, een groene paprika en een restje broccoli. Een prei in dunne ringen gesneden. De hardste ingrediënten gaan het eerst in de pan, de prei als laatste, dan blijft die nog wat stevig. Inmiddels mogen ook het blik tomaten, de bouillonblokjes (ik nam er twee), de gehaktballetjes en de spekjes in de pan. De totale kooktijd is ongeveer een uur, vanaf het moment dat de linzen in de bouillon gaan.

Zondagmiddag
Als lunch: deze rijke linzensoep, afgemaakt met een scheutje kookroom. Ik denk niet dat ik ervan afval, maar de smaak en de geur zijn zalig. De komende dagen heb ik lekker veel soep. Een gedeelte invriezen kan ook.

Inhoudsopgave:

Twee mokken vol roze linzen

Water

Runderpoelet (soepvlees)

Mergpijpje

Een uitje

Een stuk winterpeen

Een stuk knolselderij

Enkele gedroogde tomaten

Een rood pepertje (vers of gedroogd)

Bonenkruid

Peterselie

Tijm

Laurierblad

Curry leaves

Bouillonblokjes

Soepgroenten (wat je maar in huis hebt)

Een blik tomaten (blokjes of gezeefd)

Gehaktballetjes

100 gram magere spekreepjes

Evt. afmaken met room

Single chef: geitenkaastaart met walnoten en honing

Als ik eters krijg, maak ik vaak een groententaart. In dit geval is het meer een kaastaart geworden. Ik houd van de combinatie geitenkaas, walnoten en honing. Die paste ik toe in deze taart.

Ingrediënten (zes porties):

Zes velletjes bladerdeeg

Boter om de bakvorm (24 cm doorsnee) mee in te vetten

250 gr. zachte geitenkaas

6 eieren 

kookroom

peper

thijm

walnoten (ik kraakte er een stuk of twaalf)

honing

Laat de velletjes bladerdeeg ontdooien op het aanrecht. Breek de eieren in een ruime kom. Verbrokkel de kaas in de kom. Doe een scheut room erbij, peper en wat verse thijm. Goed mengen. Vet de bakvorm in met boter en bekleed die met bladerdeeg. Giet de eier-kaasmassa erin. Verdeel de walnoten over de vorm. 

Ca. 30 minuten in een op 200 graden voorverwarmde oven, daarna nog 10-15 minuten op 250 graden. Hier ging het nèt goed. In de gaten houden dus die taart!

Uit de oven halen en meteen bestrijken met honing.

Gemengde salade met cherrytomaatjes en een fijngesneden sjalotje erbij. Dressing van olie, azijn en  mosterd.

Single chef: makreel in bladerdeeg

Sommige ingrediënten heb ik altijd in voorraad, zoals diepvries bladerdeeg en citroenen. Vandaag had ik weer eens zin in aardappeltjes uit de oven. Groenten had ik nog wel, maar geen lekker stukje vlees voor erbij. Wel lag er nog ongeveer een derde gerookte makreel in de koelkast. Met een velletje bladerdeeg, wat citroensap en een sjalotje maakte ik daar een hartig taartje van.

Ingrediënten:
een rest makreel (kan ook goed met zalm of tonijn)
een plakje bladerdeeg
een sjalotje
citroensap
peper

Laat het bladerdeeg ontdooien op het aanrecht, met de wat ruwere, bestoven kant naar beneden. Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius. Leg de makreel in het midden van het bladerdeeg en besprenkel met wat citroensap. Strooi er wat zwarte peper (uit de molen) overheen. Snijd een sjalotje in dunne plakjes. Het laatste stukje versnipper je. Doe dat in het pakketje bij de makreel. Vouw het pakketje dicht en leg de plakjes sjalot erbovenop. 30 minuten in de oven op een stukje bakpapier. Klaar!

Ik serveerde dit aan mijzelf met aardappelpartjes met rozemarijn uit de andere oven (sorry, ik heb er twee: een ouderwetse gasoven en een combimagnetron) en gekookte schijfjes courgette. Als 'dressing' voor de courgette mengde ik twee theelepels halvanaise met een theelepel mosterd.

Single chef: sukadelapjes in donker bier

Het is heel spijtig dat geuren niet gefotografeerd of gefilmd kunnen worden. De geur die momenteel in mijn huisje hangt is zo verrukkelijk dat ik die graag met jullie zou willen delen. Het is sowieso een gerecht om te delen, want voor één lapje ga ik geen uren sudderen. Vandaag liggen er drie lapjes in de pan, voor drie personen, of voor drie dagen.

Ingrediënten:

ca. 6oo gram sukadelappen (bij voorkeur biologisch)

peper en zout

bakboter

paprikapoeder

2 pijpjes donker bier

een sjalotje

2 laurierbladeren

6 zongedroogde tomaten

2 eetlepels fenegriekzaad

Bestrooi het vlees met peper en zout. Niet te veel zout, de gedroogde tomaten bevatten ook vrij veel zout. Braad de lapjes aan in de bakboter. Als ze bruin zijn, flink wat paprikapoeder op de bodem van de pan strooien. Dit ook laten bruinen en dan blussen met het eerste pijpje donker bier. Het gepelde sjalotje in zijn geheel toevoegen, laurier, tomaten en fenegriek erbij. Zo lang mogelijk laten sudderen met het deksel op een kier en van de geur genieten (bij mij is dat een hele avond). Jus met het tweede pijpje bier aanvullen.

Lekker met aardappeltjes uit de oven (recept hier) en gekookte spruitjes of winterwortel.

Fenegriekzaad

Single chef: rijstomelet met prei

Ook grappig, deze frisse kookrubriek uit 1988. 'Prei wassen voor het snijden, anders snij je het zand erin...'

Rijstomelet met prei en mozzarellasalade

Vandaag was de eerste dag van de voorjaarsvakantie. Mevrouw SchrijfTaal deed het rustig aan en had geen zin om boodschappen te doen. Ze kookte met wat ze nog in huis had.

Ingrediënten:

Een restant gekookte zilvervliesrijst

Twee dunne preien

Vier kleine (vrije uitloop)eieren

Paprikapoeder, ca 1 theelepel

Massalakruiden (pittig) idem

Zoute sojasaus (Tamari)

Olijfolie

Voor de salade: een bolletje mozzarella, wat cherrytomaatjes, olijfolie met basilicum, citroensap, peper.

Bereiden:

Was de prei en snij die in dunne ringen. Doe olijfolie in de koekenpan, als die heet is rijst en prei toevoegen. Goed mengen. Breek de eieren in een kom, voeg de kruiden toe en een scheutje sojasaus. Mix met de garde en geit over het rijstmengsel. Zet het vuur laag en doe een deksel op de pan. Na ongeveer een kwartier is het ei gebakken en kun je het keren. De kans is groot dat de omelet breekt. Ik gebruikte vandaag de helft, dus ik sneed de omelet eerst doormidden en keerde de helft om. Die liet ik nog even bakken en maakte intussen de salade van halve kerstomaatjes en blokjes mozzarella. Als dressing wat citroensap, basilicumolie, gedroogde basilicum en peper. Natuurlijk is dit nog veel lekkerder met verse basilicum. Morgen ga ik weer naar de winkel. 

Single chef: zalmspinaziepasta

De allersnelste pasta, met spinazie en zalm. Vruchtenpudding toe

Ik kreeg een klacht, dat er al te lang geen single chef recept was verschenen. En dat van een supermoeder die zelf geweldig kookt! Mevrouw SchrijfTaal heeft veel te doen en dat is hieperdepiep! Maar ze kookt nog steeds elke dag. Vandaag andijviestamppot, een pan vol, zodat ze er twee dagen van kan eten. Dat recept krijgt u nu niet, wel dat van een gezonde, bliksemsnelle pasta, met als bonus het allermakkelijkste toetje.

Ingrediënten pasta:

half bakje tortelloni of andere verse pasta

olijfolie (met basilicum)

twee tenen knoflook

300 gram verse spinazie

100 gram zalmsnippers

citroensap

een lepel crème fraiche

peper

Bij een goede timing minder dan tien minuten werk!

Snij de knoflook in kleine stukjes, fruit die licht in een wokpan met de olijfolie. Zet water op voor de pasta. Doe de gewassen spinazie in de wokpan. Pasta in het kokende water (4 minuten koken). Wok de spinazie op hoog vuur. Als die flink geslonken is: zalmsnippers erbij. Sprenkel wat citroensap, dan de crème fraiche erdoor. Pasta afgieten, op je bord, spinaziezalmgeheel erover, wat versgemalen peper: klaar!

Vruchtenpudding

Toetje van vruchtensap en agar-agar: een paar uur tevoren klaarmaken. Ik maak vier porties tegelijk in een schaaltje. De bereiding duurt drie minuten!

Giet twee glazen vruchtensap in een steelpan. Breng aan de kook en roer het agar-agarpoeder er goed doorheen. Twee minuten koken. Afgieten in een schaal of vorm. Op het aanrecht laten afkoelen, dan nog minstens een uur in de koelkast. Ik snijd er een kwart af als portie.

Single chef: couscous met kip en cashewnoten

Nu ik deze kookrubriek gestart ben, daagt het me uit om al mijn geslaagde recepten uit de kast te halen, ze te verbeteren en er foto's van te maken. Vandaag een simpele couscous met kip. Ik heb ook vegetarische varianten en varianten met lamsvlees. Het kan nog eenvoudiger met reepjes shoarma- of gyrosvlees. Rozijnen door de couscous smaken ook goed, met een vleugje kaneel. Of fijngesneden verse koriander... 

Ingrediënten:
ca. anderhalf ons (biologische) kipfilet
shoarmakruiden
een gele paprika
handvol cashewnoten
een halve mok couscous (snel klaar)
evenveel water
olijfolie
citroenrasp
olijven
theelepel roomboter

Snijd de kipfilet in reepjes en bestrooi rijkelijk met shoarmakruiden. Braad ze aan in de olijfolie. Snijd de paprika in reepjes. Als de kip bruin wordt, de paprika meebakken. Tot slot de cashewnoten erbij. Nu maak je de couscous klaar volgens de aanwijzingen op de verpakking. Heel simpel, het komt neer op 4 à 5 minuten laten wellen in kokend heet water. Op het laatst roer je de boter, olijven en citroenrasp erdoor. Op je bord, kip/paprika/cashewnotenmengsel erbij: klaar!

Ook geschikt om citroenschil te raspen

20 minuten werk

Single chef: appeltoetje

Vandaag heeft mevrouw SchrijfTaal hard gewerkt aan ontwikkeling van lesmateriaal . Tussendoor maakte zij een paar foto's van haar toetje.

Appel in bladerdeeg

Nodig: een velletje diepvries bladerdeeg; een kwart goudreinet, citroensap, kaneel, honing, een amandel.

Ontdooi het bladerdeeg op het aanrecht. Verwarm de oven voor op 200 graden. Snijd een kwart van een goudreinet, de rest kun je in de koelkast in folie bewaren. Met één appel kun je dit dessert dus vier keer maken, rekenwonder! Schil het stuk appel, snijd het in dunnere partjes en besprenkel die met citroensap. Leg de stukjes appel in het midden van het bladerdeeg. Strooi er wat kaneel over. Vouw het velletje dicht, als een envelopje. Smeer wat honing op de bovenkant en druk er een amandel in. Een half uurtje in de voorverwarmde oven. Tijdens het eten van het hoofdgerecht rijst je toetje en krijgt een bruin kleurtje.

Als je wilt kun je er poedersuiker over strooien. Ik gebruik zelf geen suiker meer, sinds ik heb ontdekt dat ik zonder suiker veel minder hoofdpijn heb.

Een paar minuten werk, 30 minuten in de oven

Single chef: vegetarische nasi

Nasi in de pan

Nasi is een gerecht waarin goed allerlei resten verwerkt kunnen worden: resten vlees, resten groente, resten rijst. Ik maak vaak een vegetarische variant met een rest gekookte zilvervliesrijst, groenten en gemarineerde blokjes tofu.

Benodigdheden:

1/3 van een blok tofu

verse gember

verse knoflook

olijfolie

sap van een halve citroen

sojasaus (bij voorkeur tamari)

theelepel sambal

gemalen koriander

een winterwortel

1/4 witte kool

kurkuma

een smalle prei

een rest gekookte zilvervliesrijst

santen (blok kokoscrème)

Detail: blokjes gemarineerde en gebakken tofu

Marineren

Snijd de tofu in blokjes. Maak een marinade van fijngesneden gember, knoflook, citroensap, een slok olijfolie, sojasaus en sambal. Tofu en marinade in een schaal doen. Als je de tijd genoeg hebt laat de marinade dan wat langer van tevoren intrekken. Maar de tofu neemt die sowieso wel snel op.

Als je gaat koken: eerst wat olie in een koekenpan doen. Schep de tofu met een schuimspaan uit de marinade. Bewaar de marinade. Bak de blokjes lekker bruin. Als de nasi klaar is, voeg je het nat toe en je hebt meteen een saus.

Nasi met groenten

Rooster een theelepel korianderpoeder 10 seconden in de wokpan. Giet er dan een scheut olijfolie over. Fruit eerst de wortel (in stukjes). Wordt die al wat zachter, voeg dan de kool toe (in reepjes). Met een witte kool doe ik 3 à 4 keer. Als de kool glazig begint te worden, strooi dan flink wat kurkuma in de pan. Dat geeft een mooie gele kleur en een kruidige smaak. Goed mengen. Nu lepel voor lepel de gewenste hoeveelheid rijst meebakken. Het lekkerste vind ik de rondkorrelige zilvervliesrijst, die is een beetje romig, maar moet wel lang koken: drie kwartier. Daarom kook ik meestal genoeg voor een paar dagen. Die rest heb je dus al klaarstaan! Op het laatst de prei (in dunne ringen) meebakken. Rasp er wat santen (blok kokoscrème) overheen. Die moet je ook nog even goed door het geheel mengen, een beetje laten smelten.

Nasi op je bord, saus met tofu erover en op de bank met dat bord!

Totaal 20 à 30 minuten werk.

Kaasrasp, ook geschikt voor santen

Single chef: aardappeltjes uit de oven

Aardappels uit de oven met groenten en tartaartje

De week is al bijna om en ik had nog een recept beloofd voor een eenpersoonsmaaltijd. Vandaag maakte ik een van mijn favorieten. De eens doorzichtige glazen ovenschaal bewijst dat dit gerecht al heel vaak gemaakt is. Het duurt even, maar je hebt tussendoor 20 á 30 minuten de tijd om je e-mail te checken of om iemand te bellen. Gebruik biologische aardappelen. Verwarm de oven voor op 220 graden. Doe een scheut olijfolie in de schaal en snijd de aardappelen met schil en al in grove stukken. Leg ze in de schaal, strooi er kruiden over. Meestal neem ik verse rozemarijn en salie, maar vandaag was het basilicum uit een potje. Sprenkel er nog wat olie over en zet de schaal met deksel erop 40 minuten in de voorverwarmde oven. 

Was en snijd de groenten alvast en je hebt nu nog wat tijd om iets anders te doen. Als de aardappelen een half uur in de oven staan, zet je de groenten op in een bodempje water. Vandaag nam ik stukken wortel en broccoli. Je kunt de groenten ook stomen. Ik doe dat met een zeef boven een laagje water in de pan. Over de stukken aardappel strooi ik grof zout. Bak er een tartaartje met uitjes bij, of een biefstuk, voor vegetariërs een groentenschijf. Ook gasten weten dit gerecht te waarderen.

40 minuten werk (met aftrek)

Doorzichtige, glazen ovenschaal

Nieuwe rubriek: single chef

'Kook jij elke dag voor jezelf?' werd me laatst tijdens een dinertje gevraagd. Op mijn bevestigende antwoord werd met ongeloof gereageerd. Blijkbaar hebben veel singles er een hekel aan om 'alleen maar' voor zichzelf te koken. Ik dus niet. Het is niet zo dat ik dagelijks uren in de keuken sta, maar ik vind gezond en lekker eten belangrijk, dus als ik thuis eet, kook ik. En in de loop der jaren heb ik een aantal lekkere en vaak makkelijke recepten ontwikkeld. Dat bracht me op het idee om een rubriek met eenpersoonsmaaltijden te starten, voor singles die inspiratie willen opdoen bij het koken. Hierbij beloof ik mijn lezers minstens een keer per week een recept. Eerder publiceerde ik het recept van een geslaagde taart. Zo'n groententaart kun je in je eentje in een paar dagen opeten, maar ook serveren als je eters hebt. Vandaag at ik:

Gevulde pasta met courgette en groentenballetjes (vegetarisch)


Ingrediënten:
- verse gevulde pasta (een half bakje)
- een halve courgette
- knoflook (1 tot 3 teentjes)
- een scheut basilicumolie
- een lik crème fraiche
- groenten- of tivallballetjes (een half bakje)
- een half blik gezeefde tomaten
- peper

's Lands grootste kruidenier verkoopt heerlijke verse pasta. Mijn favoriet is tortelloni, gevuld met kaas en noten. Voor één persoon is een half bakje genoeg. De pasta hoeft maar vier minuten te koken, dus begin met de saus.

Bereiden:
Snijd de knoflook in kleine stukjes en fruit die even in de basilicumolie. Voeg de halve courgette -in blokjes gesneden- toe. Als die wat glazig begint te zien, bak dan de balletjes mee. Dit duurt nog een minuut of vijf, dus nu kun je het water voor de pasta wel aan de kook brengen. Pasta vier minuten koken. Als de balletjes een bruin kleurtje hebben kunnen de gezeefde tomaten erbij en wat peper. Als die warm zijn de crème fraiche er doorheen roeren. Pasta afgieten, op je bord en de saus erover. Eventueel nog geraspte kaas en/of oregano toevoegen.

15 minuten werk

Aan de weg timmeren met de billen bloot

Als je schrijft en publiceert en daarbij ook nog schrijfdocent bent - zoals ik - moet je commentaar op je werk incasseren. Het blijft spannend om reacties op je werk te ontvangen, of die nou 'kritiek' genoemd worden, of 'feedback' of 'tips', of ze rechtstreeks gepresenteerd worden, met de botte bijl of met een strik erom. Als je wilt je groeien in je werk door van anderen te leren, moet je ermee om kunnen gaan. Persoonlijk vind ik het weleens lastig. Met name die botte bijl blijft pijnlijk. En zo'n strik is lief bedoeld, maar leidt ook af van de werkelijke boodschap.

Kritiek ontvangen
Het incasseringsvermogen varieert met de luim van de interne criticus. Dat is de stem in je hoofd die zegt dat je weer eens waardeloze bagger hebt geproduceerd, of juist een geniale tekst. Reacties van anderen liggen daar altijd ergens tussenin. Ze zijn dus teleurstellend, of juist een opsteker. Een evenwichtig mens blijft na een teleurstelling niet lang in de put zitten en gaat na een opsteker niet naast zijn schoenen lopen. Ben ik een evenwichtig mens? Ook dat varieert. Ben ik een eiland? Nee. Wil ik beter leren schrijven en lesgeven door fouten te maken en kritiek te incasseren? Ja! Dus: opkrabbelen en doorkrabbelen!



Kritiek geven
Aan het ontvangen van kritiek kan je dus een hele kluif hebben. Daarom is het belangrijk om die zorgvuldig te geven. In hulpverlenersland - waar ik dertien jaar heb doorgebracht - is het woord kritiek zelf al lang uit den boze. Daar spreekt men liever van positieve of negatieve feedback. Er zijn ook regels voor het geven van feedback. Kort gezegd komt het erop neer dat het altijd beter werkt om gewenst gedrag te belonen (positieve feedback) dan om ongewenst gedrag te bestraffen (negatieve feedback). Positieve feedback is veel makkelijker op een zorgvuldige manier te geven. Wie houdt er nou niet van een compliment? Daar groei je letterlijk en figuurlijk van en je wilt dat succes wel vaker bereiken. Zorgvuldige negatieve feedback is een stuk ingewikkelder. Voor je het weet is iemand erg boos of verdrietig en kan dan even helemaal niets produceren, gewenst of ongewenst.

Tijdens de schrijflessen ben ik er als docent vooral op gericht om de eigenheid van de schrijvers te stimuleren en hun kwaliteiten te prijzen. Soms zegt mijn innerlijke criticus dan, dat ik 'kritiekloos' ben, of 'soft'. Maar het is de enige manier waarop ik met mensen (kinderen en volwassenen) kan werken. Omdat het bij me past, maar ook omdat ik ervan overtuigd ben dat het de enige effectieve manier van leren is. Wie veel schrijft, en aanmoediging krijgt voor de kwaliteit en de eigen toon, leert steeds beter en eigener schrijven. Schrijven is een werkwoord, dus ook hier verwijs ik naar bovenstaand recept.

Men neme:

... de tweede zin van een willekeurige pagina van een nog nooit gelezen boek. Pluk de zin uit elkaar, doe de woorden in een ruime kom, meng met de vingertoppen tot een luchtig geheel. Lekker als tussendoortje.

Diepzin (pag. 43)

Feitelijk gaat het hier over een vrouw

en een meneer: Diva en Lurch Addams

serieus, zij schieten altijd, zij schieten

zij schieten altijd tekort. Allebei altijd

Jij altijd! Jij neemt nooit verantwoordelijkheid

jij wel dan? Jawel, ik ben vrouw dus ik doe dat

en met verwijten schiet ik altijd tekort

dat is mijn verantwoordelijkheid

Samen dragen, kan dat?

toereikend zijn: toe, reik!

bereik die overkant, trek

het maar weer naar je toe

Neem, draag

nee, neem afstand

schiet tekort

Inhoud:

kattenbak

vuilniszak

afwas

Het perpetuum mobile

verantwoordelijkheid

20 september 2010

Geslaagde taart

Tomaat-basilicum-mozarellataart (voor 4 personen)

Ik maak wel vaker hartige taarten. Ze pakken iedere keer anders uit. De variant die ik gisteren bedacht was heel fraai en smakelijk, dus vandaag geef ik het recept. Je kunt ook zelf bladerdeeg of hartige-taartdeeg maken, maar ik vind die kant en klare velletjes heel makkelijk. De pijnboompitten was ik van plan, maar vergeten. Ik weet zeker dat die lekker smaken op deze zacht smakende taart.

Ingrediënten:

een pakje diepvries bladerdeeg
een lik (room)boter
5 eieren
ruim een pond smakelijke tomaten
twee reuzemozarrella's (langwerpig)
verse basilicum
zwarte peper uit de molen
¼ l. crème fraiche
zakje geraspte kaas (belegen of oud, om het geheel net iets pittiger te maken)
handje pijnboompitten

Bereiding:

Laat zeven of acht velletjes bladerdeeg ontdooien. Een en ander hangt af van de grootte van de bakvorm. Ik heb er een van 24 cm doorsnee en een van 28 cm. Gisteren gebruikte ik de kleinere.
Meng eieren, crème fraiche en geraspte kaas in een kom. Maal er peper naar smaak overheen.
Verwarm de oven voor. Kwast de roomboter in de vorm en bekleed die met het bladerdeeg; de poederige, stroeve kant naar buiten, tegen het plakken.
Snijd de tomaten en mozarella in stukjes, knip flink wat basilicumblaadjes. Vul de taart in laagjes. Begin met een derde deel van de kaas-ei-crème fraiche massa, dan plakjes tomaat, daarop basilicumblaadjes en vervolgens mozarella. Herhaal dit twee keer en sluit af met tomaten en basilicum. Als je bladerdeeg over hebt, kun je er reepjes van maken en de bovenkant ermee versieren. O ja, vergeet de pijnboompitten niet. Ik bakte hem ca. 50 minuten op stand 6 van de gasoven (200 graden, matig) en hij kwam er prachtig gerezen uit, bijna als een kaassoufflé.
Serveer er wat groene salade bij.

Wat er overbleef, nadat lief en ik twee stukken hadden genomen: