Groeigedicht

Werk in uitvoering aan het Griezelgroeigedicht op de van der Pekmarkt.
Jong en oud schreef mee. Veel spinnen, spoken, maar ook enge buren en andere griezels. Ik werk er hard aan om er een geheel van te maken.

Kort kort kort kort kort

Reacties op Herinnering Verlicht op de site van de Nieuwe Oosterbegraafplaats.

Groen licht voor project Eigen Werk: mijn groep start op 18 november

Morgen (31/10) Griezelmarkt van der Pekplein van 12.00 -16.00 uur

Zondag (1/11) concert en onthulling gedicht 'Wind' van Henk van Zuiden in het LUMC

Tevens de start van NaNoWriMo: 1667 woorden per dag schrijven aan een snelkookroman (tssss!)

Dankbaar op het kerkhof

Tijdens de eerste keren dat ik het gedicht 'Mijn kind' voorlas als Witte Dichter op de Nieuwe Oosterbegraafplaats, trilde mijn stem een beetje. 'Sta ik hier weer een stukje van mezelf aan wildvreemden weg te geven,' dacht ik. Ik had niet verwacht dat ik het gedicht zo vaak zou voorlezen. De mensen bléven komen. Wat zij mij terug gaven:

Met open mond luisteren; stil worden en stil blijven; 'wat mooi', en 'wat moedig'; 'Ja, deze zit erg op de emotie'; 'deze neem ik mee voor ... want die heeft het een beetje moeilijk'.

Een vrouw vroeg me mee naar het grafje van haar te vroeg geboren tweeling: twee lantaarntjes, twee zeepaardjes, een steen met twee paar afdrukjes van handjes en voetjes. Twee keer heb ik het gedicht voor haar gelezen en haar toen bij het grafje achtergelaten. Vriendinnen en kennissen kwamen me bedanken omdat ik hen op deze bijzonder herdenkingsbijeenkomst had gewezen. Een criticus kwam even zeggen dat het gedicht een sterkere clou nodig had. Een vrouw huilde omdat ik zo mooi gezegd had wat zij voelde. Gelukkig had zij troostende armen bij zich. Twee Poolse vrouwen kwamen mij vragen, of ik Poolse moeders wil helpen bij het schrijven van Sinterklaasgedichten. Die moeders willen graag de Nederlandse cultuur leren kennen. Ik gaf hen mijn e-mail adres, kon niets beloven, maar wie weet volgt hieruit weer een nieuwe ontmoeting.

Tot slot was er de ontmoeting met de andere Witte Dichters en de mensen van het kerkhof, die na afloop dodelijk vermoeid waren maar ook apetrots. Ik ben dankbaar dat ik hiervan deel mocht uitmaken, een stukje van mezelf kon geven en zoveel terugkreeg.

Mijn kind

Vanavond tussen zes en negen waren de Witte Dichters over de Nieuwe Ooster begraafplaats, als deelnemers aan de herdenkingsbijeenkomst Herinnering Verlicht. Als één van hen zal ik het gedicht 'Mijn kind' voorlezen, aan wie het willen horen.

Mijn kind

Ik had je graag gekregen
maar het is niets geworden
tussen ons

Veel kleintjes heb ik verschoond
en vastgehouden, eerste stappen

en woorden toegejuicht

Ik had je graag gedragen,
gebaard, de borst gegeven
gewiegd en getroost

Als moeder zou ik zoveel beter...
beste stuurvrouw aan wal
nooit zal ik het zeker weten

Ik had je graag zien groeien
met liefde opgevoed
met moeite losgelaten
deed dat bij voorbaat al

28 – 29 september 2009

(Foto: Claudia, moeder van baby Eef)

Reisverslag (20 minuten)

Van van der Pek naar Tuindorp

Verhalenslingers, pompoensoep en
pofkastanjes zetten de dichtklier open.
Op de Klaprozenweg – is dit afgesproken?
twee volle Lidl tassen, twee van Appie,
een grote Dirk op bagagedrager

Geel, blauw, rood
een karavaan van concurrenten
puft grommend verder

Ik ben de beroerdste niet
blaas het stoplicht op groen
nader Tuindorp

In de Grote Beer worden uit-
stekende bomen afgezaagd
een monsterlijk apparaat schraapt,
spuugt asfalt over zijn schouder

26 oktober 2009

Zondagarbeid

V

Pom Wolff heeft het moeilijk, zie het nieuws over de stedentripgedichten op zijn site.

Ik ook een beetje, ik werk aan de inhoud van de web site voor SchrijfTaal. Hoe maak ik integer reclame voor mezelf, zonder borstklopperij, maar ook niet te bescheiden? Dit schreef ik:

OVER WILMA VAN DEN AKKER

Ik ben geboren in 1960, studeerde twee jaar Nederlands, maar besloot later dat psychologie een betere keuze was. In 1988 studeerde ik af als onderwijspsycholoog en werkte aansluitend op het Instituut voor Woordblindheid en andere Leermoeilijkheden (IWAL). Daar begeleidde ik kinderen en volwassenen die veel problemen hadden met geschreven taal. Later begeleidde ik nog veel andere groepen, van baby's en peuters tot en met jongeren en volwassenen. Bij het RINO (nascholing GGZ) volgde ik de cursus 'Theorie en praktijk van het omgaan met groepen'.

Naast en binnen de hulpverlening ben ik altijd blijven schrijven en redigeren. Meestal in het Nederlands, soms ook in het Engels. 90 % van de vakliteratuur bij psychologie komt uit Amerika en is niet vertaald. Met mijn taalgevoel en people skills, heb ik zo een gedegen kennis en woordenschat in het Engels opgebouwd. Voor verschillende opdrachtgevers heb ik geschreven, geredigeerd, gecorrigeerd en vertaald. Zie ook: Schrijven, redigeren en taaladviezen. In 2008 heb ik een dichtbundel uitgegeven, sinds januari 2009 houd ik een weblog bij.

Ervaring met lesgeven heb ik opgebouwd in de veertien jaar dat ik praktische en sociale vaardigheden onderwees aan geneeskundestudenten en leerling vroedvrouwen. Ook volgde ik een 'train de trainer' cursus bij IBSS consultancy. Binnen de vrouwenopvang heb ik de cursus 'omgaan met de gevolgen van huiselijk geweld' gegeven. Als extra deskundigheid voor de schrijfgroepen volg ik in januari en februari 2010 de RINO cursus 'traumatische ervaringen'.

Na de psychologie heb ik twee jaar deeltijd Autonome Vormgeving gestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Op den duur was dat niet te combineren met al dat hulpverlenen en schrijven. Toch ben ik naast 'mensen-mens' en 'schrijf-mens' ook een beetje kunstenaar. Al deze kwaliteiten breng ik nu bij elkaar in SchrijfTaal.

------~~~*~~~------

Volgende week zondag de onthulling van een gedicht van Henk van Zuiden in het LUMC, muzikaal omlijst met onder andere een beademingsapparaat.

En nu aan de slag met de griezelkaartjes!

Pegasus gaat onderuit

Wie mij een beetje kent, weet dat het uitzonderlijk is, als ik op zaterdagochtend (nou, òchtend...) mijn fiets pak om de stad in te gaan, zeker als het regent. Vandaag hield ik me aan mijn heilige voornemen, pakte het Tasmanpontje bij de NDSM-werf en trapte de stad in. Eerst kocht ik een stapel systeemkaarten en stiften bij de papierwinkel, voor het griezelproject volgende week zaterdag op de van der Pek markt. Samen met de bezoekers en deelnemers van die buurtmarkt ga ik het Grote van-der-Pek-en-Veren Griezelgroeigedicht schrijven. Kom rustig langs op zaterdag 31 oktober, tussen 12 en 16.00 uur. De hele markt zal gezellig griezelig zijn.

Daarna naar de boerenmarkt, tijdelijk gehuisvest op de Westerstraat, want op de Noordermarkt worden de steentjes vervangen. Lekkere bio biefstuk gekocht en courgetjes en bolletjes voor in de tuin. Bij een boekenkraam stuitte ik op een curieuze pocket uit 1971: Pegasus descending - A treasury of the Best Bad Poems in English. Ik kon hem niet laten liggen. € 10,- was de prijs, maar ik mocht hem hebben voor € 7,50. Nog duur voor een oude pocket, maar de man 'verkocht alleen bijzondere boeken'. Vooruit dan maar. Ik kon hem toch niet laten liggen. Leuk om mondjesmaat te nuttigen. Een klein voorbeeld:

"Summer is coming, summer is coming.

I know it, I know it, I know it.

Light again, leaf again, life again, love again!"

Yes, my wild little Poet.

- Robert Browning, "The Throstle"

Het is wel troostend, dat de beste dichters soms ook onderuit gingen. Nog een gek voorbeeldje:

Lauder! thy authors Dutch and German

There is no need to disinter, man!

- John Byrom, "Verses Intended to have

been spoken at the commencement of

the vacation of the Free Grammar School

in Manchester, in the year 1748"

Dat soort werk. Morgen ga ik griezelkaartjes schrijven. En eens kijken wie de stedentripgedichtenwedstrijd van Pom Wolff gewonnen heeft.