Verzoekplaatjes

Het natuurklasje groeit! Vandaag kwam er een jongetje bij, dat van de andere kinderen had gehoord, dat de natuurles zo leuk was. Kwaliteit is de beste reclame. Het viel mee met de regen, dus we gingen buiten naar regenwormen wroeten, stokken breken, spinnen zoeken, kastanjes en herfstbladeren. Juf maakte op verzoek foto's van een spin en van de bomen. Op deze boom kunnen de kabouters heel hoog klimmen. Want er groeit heel veel klimop op. Dat heet zo, omdat de kabouters erop klimmen. Echt waar. De spin is ontsnapt, maar de regenwormen en naaktslakken zijn onder het vergrootglas gelegd en nagetekend. Met de kastanjes gaan we de volgende keer beestjes maken.

Maar één richting

Ja, het Vondelpark is prachtig om doorheen te lopen, de bomen te bekijken en om mensen te bespieden. Het  Vondelpark heeft Vertigo en Vertigo heeft een prachtige blauwe regen. De blauwe regen bloeit echter maar kort en uiteindelijk leiden alle wegen toch naar... Zelfs die van het Filmmuseum; ook dat verhuist daarheen.

Reisverslag (20 minuten)

Van van der Pek naar Tuindorp

Verhalenslingers, pompoensoep en
pofkastanjes zetten de dichtklier open.
Op de Klaprozenweg – is dit afgesproken?
twee volle Lidl tassen, twee van Appie,
een grote Dirk op bagagedrager

Geel, blauw, rood
een karavaan van concurrenten
puft grommend verder

Ik ben de beroerdste niet
blaas het stoplicht op groen
nader Tuindorp

In de Grote Beer worden uit-
stekende bomen afgezaagd
een monsterlijk apparaat schraapt,
spuugt asfalt over zijn schouder

26 oktober 2009

Herfstgevoel

Een beetje vroeg misschien voor een herfstgedicht. Ik kwam het tegen bij een zoektocht naar gedichten over de seizoenen. Op een of andere manier past het wel bij mijn huidige stemming en de spinsels in mijn hoofd. Zoals bij veel dichters, zijn lente en herfst meer aanwezig in mijn werk dan de andere seizoenen. Het zijn overgangsseizoenen, periodes van verandering. Die roepen per definitie meer op dan 'statischer' periodes. Het nazomert en het najaar is onderweg...

Waterkou

Wat doet een mens
met het verdriet van bomen?
ze raapt het op en
droogt het in een boek
ruikt natte rozenbottels
wrijft ze langs haar broek

Weemoedig weet ze niet
waar dit gevoel vandaan komt

Het jaargetij verspert het pad
met weefsels – ze rilt en trekt
haar rits iets verder op

September 2004