Een lang en leerzaam weekeinde

Gespot in de theetuin bij Eemnes. Foto: Katinka Mulder

In de afgelopen vier dagen heeft Mevrouw SchrijfTaal veel geleerd over Schrijven op Lokatie (SoL). Vooral de uitwisseling met andere schrijfdocenten was welkom. De vierdaagse werd afgesloten bij het schrijfhuis van Margriet van Bebber. We keken terug op onze Aha!-momenten als docent, als cursist en als schrijver.

Drie soorten Eureka!

In de rol van cursist

Ik zal hier in de komende dagen meer resultaten van de cursus publiceren. Want ook als schrijver / dichter heb ik vooruitgang geboekt. En ik heb een belangrijk en heuglijk besluit genomen. Daarover horen jullie later ook meer.

Voorlopig laatste 'Schrijven als...'

Toegegeven: ik was wel een tikkeltje onder de indruk van de groep hoog opgeleide deelnemers aan 'Schrijven als levenskunst', de cursus die ik gaf bij het Humanistisch Verbond. Allemaal heel zelfstandige denkers en sommige wisten meer af van de Nederlandse literatuur dan ik. Maar het gaf niks: Bijna iedereen kwam er thuis te weinig aan toe om te schrijven en had plezier in de geboden oefeningen. We schreven onder andere portretten van elkaar, en van vreemden naar aanleiding van meegenomen kassabonnen, we schreven 'vrij' naar aanleiding van voorwerpen, we schreven dialogen en opsomgedichten. We lazen voor en genoten van de verschillende manieren waarop de opdrachten waren uitgewerkt. Een aantal wilde meer aanwijzingen om wat ze schreven interessanter te maken voor anderen. Ik nodigde hen uit om reacties van de groep te vragen.

Opsomgedichten
Ook waren er deelnemers die het schrijven gebruikten om hun persoonlijke ervaringen op papier te zetten. Het was allemaal mogelijk en ik geloof dat iedereen wel aan zijn trekken is gekomen. Op de laatste avond kwamen prachtige gedichten met gebruikmaking van enumeratie, ofwel opsomming. Wie weet mag ik er nog een of twee van publiceren op dit weblog.

Ik ga ze missen, deze cursisten. Mijn eerste schrijfgroep zal sowieso een speciale herinnering blijven. Een vervolg is in de maak. Er valt zoveel meer te behandelen dan in zes bijeenkomsten past. Ik wil in het vervolg nog meer inspelen op de individuele schrijfbehoeften van de cursisten. Wie weet komen enkele deelnemers wel terug. Maar het belangrijkst is dat ze plezier hebben beleefd aan elkaar en het schrijven en ik denk dat de meesten dat wel zullen blijven doen. Schrijven dus. En ook plezier beleven ja.



Schrijfleesvoer

Levenskunst / Lijst Poëzie / Noord Verandert

Goed nieuws

Alweer zo'n dag waarop één blogbericht eigenlijk niet volstaat. Een dag vol creatieve contacten. Inspiratie en menselijkheid, heerlijk! Waar gaat het allemaal over? Nagenieten van gisteren, met al die bevlogen mensen in het Zonnehuis; Het goede nieuws dat de cursus 'Schrijven als Levenskunst' kan doorgaan, in ieder geval in het centrum; nog een paar aanmeldingen en die in Noord kan ook beginnen. Meld je aan, het wordt een feest!

Tegenstemwijzer
Het verzoek van Henk van Zuiden (van de Windroos en de bloemlezingen) om mee te doen aan de reeks 'Tegenstemwijzer', te lezen op Loosduinse Berichten. Mijn bijdrage:

Stem Lijst Poëzie

Stem op mensen met zachte stemmen
kies voor wie het waagt een gedicht
op te rapen en voor te dragen, om daarna
te vragen: 'heb ik het goed gedaan?'

Kies voor kwetsbaar
geen galmende stalen vaten
negeer hen die blaten en anderen napraten
wel weten wat er allemaal niet deugt
in dit land maar niet verder komen
dan hitsen en haten

Wie zegt dat een gedicht nooit
de wereld verandert, vergeet
dat liefde voor woorden
liefde voor mensen weerspiegelt

Voer gedichten aan de zwijnen
en kleinen van geest
sluit niemand buiten
laat ze vrezen voor verzen
van Lijst Poëzie

Noord Verandert
En vanmiddag de aftrap van Noord Verandert, een ontmoeting tussen buurtbewoners en videokunstenaars die gezamenlijk gaan werken aan reportages, impressies, portretten met als rode draad de veranderingen in Noord. Mijn bruisende hoofd barst van de ideeën en gesprekken met mensen... later zal ik hier inhoudelijk meer over melden.

Reclame maken

De afgelopen dagen stonden in het teken van flyers, nieuwsbrieven en mails. Wie dit leest, heeft de mail met aanhangsels vast ook ontvangen. Mocht dat niet zo zijn, laat het me weten en ik stuur je die alsnog. Er kwamen veel enthousiaste reacties binnen, en maar een paar mensen wilden van de mailinglijst af. Daar doe ik niet moeilijk over. Ik bereik liever mensen die echt geïnteresseerd zijn in SchrijfTaal en 'Schrijven als levenskunst'.

Zojuist ontving ik de nieuwsbrief van Cornelie, van Tommies Studio. Cornelie tekent lieve wenskaarten, zoals deze:



Op de site staan er nog veel meer. Zo, nu heb ik ook eens reclame voor iemand anders gemaakt.

Schrijfgroepen

Vandaag had ik een gesprek op de poli chirurgie van het Boven IJ ziekenhuis. Een kleine twee jaar geleden ben ik daar geholpen aan een voorstadium van borstkanker. De gesprekken met de gespecialiseerde verpleegkundigen (mammacare) hebben me toen erg goed gedaan. Gelukkig waren er ook dierbaren die met me meeleefden. En verder kon ik veel van mijn emoties kwijt in dagboeken en gedichten. Nu ontwikkel ik een aanbod voor een schrijfgroep voor (ex-) kankerpatiënten, met als titel 'Kanker is niet je hele verhaal.' De mammacare verpleegkundigen zullen patiënten naar mij verwijzen, en ik zal aanwezig zijn bij voorlichtingsbijeenkomsten om over de schrijfgroep te vertellen. Op deze manier hoop ik de mensen te bereiken die kunnen profiteren van de heilzame werking van schrijven. Later meer hierover.

Appels en peren

Ik stel mij een weegschaal voor
een ouderwetse balans:
links ligt mijn rechterborst
een soes van vlees en bloed

En op de rechterschaal
ons huis-tuin-en-keukengeluk
de aarde, jij, mijn eerste bundel.

Natuurlijk slaat rechts door!
Ik word, ik ben een amazone
van de mensenliefde, schiet vol
en word geraakt.

Natuurlijk moet ik huilen
om het hoopje
dat van de schaal afschiet
hoog, hoog in de lucht:
daar gaat mijn tiet

Uit: Nageljongenstraat, 2008


De cursus 'Schrijven als levenkunst' staat inmiddels ook op de agenda van Human.nl, zie deze link.

Morgen ben ik zelf weer op cursus, bij de RINO leer ik meer over (psychologische) trauma's en de opvang en begeleiding daarna. Want er blijft altijd meer te leren. Wat ik met liefde zal doorgeven, en toepassen.