Posts tonen met het label tiet. Alle posts tonen
Posts tonen met het label tiet. Alle posts tonen

zaterdag 1 mei 2010

Wat er werkelijk toe doet

Het Volkskrant Magazine vroeg 'foto's van het uitzicht van uw webcam' voor de rubriek 'mijn foto'. Ik maakte vier foto's van mezelf, waarop de goede kijker kan zien dat er iets weg is. Ze werden niet geselecteerd. Misschien toch te confronterend? Het zou kunnen, maar ik gebruik ze nu zelf. Eerder plaatste ik er al één hier, nu twee hieronder.


Kanker bedankt! (pantoum)

Wat er werkelijk toe doet
sinds het verdwijnen van mijn tiet
is een portie levensmoed
ook nadat jij mij verliet

Sinds het verdwijnen van mijn tiet
gooide ik mijn baas eruit
ook nadat jij mij verliet
maakte dat niet zoveel uit

Ik gooide mijn baas eruit
koos een creatief bestaan
het maakt echt niet zoveel uit
geen salaris eens per maand

Wél: een creatief bestaan
zorgen om geld zet ik opzij
geen salaris eens per maand
desondanks steeds vaker blij

Gebruik maken van mijn talenten
zorgen om geld gewoon opzij
gaf toch al niet zoveel om centen
liever ben ik vaker blij

Gaf toch al niet zoveel om centen
een flinke portie levensmoed
gebruik maken van mijn talenten
is wat er werkelijk toe doet

1 mei 2010

maandag 1 februari 2010

Schrijfgroepen

Vandaag had ik een gesprek op de poli chirurgie van het Boven IJ ziekenhuis. Een kleine twee jaar geleden ben ik daar geholpen aan een voorstadium van borstkanker. De gesprekken met de gespecialiseerde verpleegkundigen (mammacare) hebben me toen erg goed gedaan. Gelukkig waren er ook dierbaren die met me meeleefden. En verder kon ik veel van mijn emoties kwijt in dagboeken en gedichten. Nu ontwikkel ik een aanbod voor een schrijfgroep voor (ex-) kankerpatiënten, met als titel 'Kanker is niet je hele verhaal.' De mammacare verpleegkundigen zullen patiënten naar mij verwijzen, en ik zal aanwezig zijn bij voorlichtingsbijeenkomsten om over de schrijfgroep te vertellen. Op deze manier hoop ik de mensen te bereiken die kunnen profiteren van de heilzame werking van schrijven. Later meer hierover.

Appels en peren

Ik stel mij een weegschaal voor
een ouderwetse balans:
links ligt mijn rechterborst
een soes van vlees en bloed

En op de rechterschaal
ons huis-tuin-en-keukengeluk
de aarde, jij, mijn eerste bundel.

Natuurlijk slaat rechts door!
Ik word, ik ben een amazone
van de mensenliefde, schiet vol
en word geraakt.

Natuurlijk moet ik huilen
om het hoopje
dat van de schaal afschiet
hoog, hoog in de lucht:
daar gaat mijn tiet

Uit: Nageljongenstraat, 2008


De cursus 'Schrijven als levenkunst' staat inmiddels ook op de agenda van Human.nl, zie deze link.

Morgen ben ik zelf weer op cursus, bij de RINO leer ik meer over (psychologische) trauma's en de opvang en begeleiding daarna. Want er blijft altijd meer te leren. Wat ik met liefde zal doorgeven, en toepassen.

donderdag 3 december 2009

Boegbeeld



Boegbeeld, of: WYSIWYG*

Het schip drijft op
de juiste woorden, met
een vriendelijk gezicht

Lang haar strookt
met uitgroei, één tiet
maar dat zie je niet

Deze amazone berijdt de zee
met open armen, dicht

Geeft sfeer, beschermt
een windlicht, wellicht
zou ze wat minder wijd

Zee splijt, en zij
vangt klappen op


*What You See Is What You Get

3 december 2009