Zou zij in het roze zand willen liggen?

Afgelopen dinsdag was er weer 'Schrijven als levenskunst'. We schreven aan de hand van voorwerpen en ik deed mee. Na een aantal keren herschrijven kwam ik hier op uit:



Porselein, zand en kroonluchters

'Ik heb iets moois voor u,' zei het meisje
en ik kocht een porseleinen prinsesje
op Koninginnedag om haar te plezieren,
altijd plezieren, maar ik hou helemaal niet
van prinsesjes met strikjes en roze wangen
geef mij maar een vrouw die de woestijn in
trekt om onder de sterren te slapen

Zou zij in het roze zand willen liggen?
Er past geen erwt door de hals van het flesje
mama wou Sissi zijn, droomde van goud,
kristal, kroonluchters en hoepelrokken
lang en gelukkig met prins Heerlijk.

Mijn sprookje: Terug Naar De Natuur
in paarse katoen, op klompen, met prins Langhaar,
gelapte spijkerbroeken en houtkachels
een spinnewiel, uitjes inmaken
een cirkel van steen leggen bleek nog niet
zo eenvoudig – ik vluchtte van mijn luchtkasteel

11 maart 2010

Roze handschoenen

Vrolijk en voor het goede doel:



http://www.youtube.com/watch?v=OEdVfyt-mLw

Als het lukt om het filmpje één miljoen keer door te sturen krijgt het dansende
ziekenhuispersoneel van de fabrikant van de roze handschoentjes een grote
financiële donatie voor onderzoek naar de behandeling van borstkanker.

Mooi belichte littekens

Als een trein

Ik klaag vandaag niet over busgedoe
en trein, wachten is niet fijn, maar
ik doe dingen, vijlen, stiften, gedichten
uitzoeken – wegens geplande werkzaamheden
rijden er bussen tussen Haarlem en Husse
en minder treinen naar, die mis ik
op een haar een half uur in de AKO
koop een ZO! Mooi belichte littekens

In het hart van Haarlem is gebroken
er mist een brug, een stukje om naar
de kapel met vrouwen van vijftig, ouder
en jonger, en mannen, rozen, bloosmuziek
dozen boeken vliegen leeg

Alweer een trein, naar Zaanstad met patat
en boterhammen beland ik in Hoorn
er was iets veranderd, met de stoptrein
terug, ook hier littekens: over planken
tussen hekken naar een steeg tussen
warenhuizen. Vioolmuziek. Hier is het.

Een trap verlicht met kaarsen, kunst
een lange gang met rode deuren
aan het eind de kamer: kleurige klapstoeltjes
en mensen. Zij zingt met heel haar lijf
nerveuze dichters twee keer vijf keer vijf
een stoel geveild van afvalhout
kussen, kadootjes, naar het station
over een galmende Gedempte Gracht

7 maart 2010

Getweet over ZO! magazine.
Zie ook het bericht van 5 maart.

Vijftig en dichten

Morgen is in Haarlem de officiële presentatie van het boek Vrouwen van vijftig. Als 'redacteur achter de schermen' zal ik erbij zijn en een aantal van deze boeiende vrouwen ontmoeten. Binnen twee weken hoor ik er ook bij, de vrouwen van vijftig. Al heel wat meegemaakt en midden in het leven, met lust en zin en kunst.

Vanaf de boekpresentatie ga ik naar Zaandam waar de poëzie de muziek kust. 'Het Gevolg' verzorgt de muziek; Marcel de Kleijn, Gisele Vranckx, Wilma van den Akker, Ger Belmer en Louis Klepper dichten daar doorheen. Het programma staat hier.

Nieuws over Schrijven als...

De kop is eraf: dinsdagavond 2 maart ging 'Schrijven als levenskunst' van start in gebouw Human.nl. Om dat te vieren kocht ik taart en bloemen op het Zonneplein. Hiermee hield ik mij aan mijn voornemen om de winkeliers daar te steunen.

De schrijfgroep had er zin in: pennen en toetsen tikten en er waren meteen al beeldende en rake resultaten. Dit is wat ik beoogde!

Voor dezelfde cursus in Noord zijn niet voldoende aanmeldingen binnen gekomen om nu al te starten. De bedoeling was: vanavond, 4 maart. Er zijn wel enkele aanmeldingen. Als er nog meer komen, kan deze groep op een later tijdstip beginnen. Dus meld je gerust aan. Ik houd de geïnteresseerden op de hoogte wanneer er voldoende deelnemers zijn om te beginnen.

Geen therapie
Ik wil hier nog even verduidelijken dat 'Schrijven als levenskunst' bedoeld is om het plezier in het schrijven en het leven te verhogen. Het is dus geen therapiegroep. Misschien is dat niet voor iedereen even duidelijk, omdat ik ook enthousiast vertel over de heilzame effecten van schrijven. Die zijn er zeker. Maar dat wil niet zeggen dat je in therapie gaat, als je bij mij in een schrijfgroep zit. Zeker niet bij 'Schrijven als levenskunst'. Daar staat het plezier in schrijven voorop. Ik hoop dat ik dat ook voldoende duidelijk heb gemaakt in het interview dat staat op de site van het Humanistisch Verbond.

Vanavond van start, donderdagavond ook?

Het begin is er, wat betreft de schrijfgroepen: vanavond begint 'Schrijven als levenskunst' in het centrum van Amsterdam, in het gebouw van het Humanistisch Verbond. Volgens mij is het een inspirerende en enthousiaste groep. We gaan er iets moois van maken.

Er zijn nog onvoldoende aanmeldingen om een groep hier in Noord, mijn eigen Tuindorp Oostzaan te starten. Er zijn nog twee dagen (deze groep is op donderdagavonden gepland). Dat is wel heel kort dag. Ik heb in de afgelopen tijd nog wat gemaild en geflyerd, en er staat een nieuwsberichtje op Noord Verandert. Wie weet lukt het nog, anders misschien op een later tijdstip...

Maar het begin is er, en daar ben ik blij om. Verder komen er ook al reacties en aanmeldingen voor de groep 'Kanker is niet je hele verhaal.' Dat is ook mooi. Steeds meer mensen helpen mij om mijn werk onder de aandacht te brengen. Bedankt daarvoor! Ik noem hier alvast Simone Kuiter van FLAG en Josette van Leeuwen van JYO.


H-yoga bij JYO: exclusief voor mensen herstellende van kanker.

Gedicht van Stefan

Dit gedicht kreeg ik gemaild van Stefan. Toen hij het schreef was hij twaalf jaar oud, nu dertien. Hij moest het in de klas voorlezen omdat zijn juf zo trots was op hem! Het raakt mij als jonge mensen zulke vragen en gedachten hebben en die ook nog eens opschrijven. En versterkt mijn voornemen om in de toekomst ook samen met kinderen gedichten te gaan schrijven.

Ongenadig

Waarom is de natuur zo hard?
Wil ze ons vernietigen?
Ze is ongenadig voor elk wezen.
Ze kan alles beïnvloeden.
Als ze van slag raakt wat gebeurt er dan?
wat gebeurt er met de wereld?
Wordt alles vernietigd?
of komt er dan een nieuw begin?
men zal het nooit weten.
Maar als het gebeurt is men verloren.
Ja ze is ongenadig en hard.
Bereid je voor,want het kan zo gebeuren.
Bereid je voor,want het kan het einde zijn.
Bereid je voor,op een nieuw begin.

Stefan A. Taams.
25 februari 2009