Zou zij in het roze zand willen liggen?

Afgelopen dinsdag was er weer 'Schrijven als levenskunst'. We schreven aan de hand van voorwerpen en ik deed mee. Na een aantal keren herschrijven kwam ik hier op uit:



Porselein, zand en kroonluchters

'Ik heb iets moois voor u,' zei het meisje
en ik kocht een porseleinen prinsesje
op Koninginnedag om haar te plezieren,
altijd plezieren, maar ik hou helemaal niet
van prinsesjes met strikjes en roze wangen
geef mij maar een vrouw die de woestijn in
trekt om onder de sterren te slapen

Zou zij in het roze zand willen liggen?
Er past geen erwt door de hals van het flesje
mama wou Sissi zijn, droomde van goud,
kristal, kroonluchters en hoepelrokken
lang en gelukkig met prins Heerlijk.

Mijn sprookje: Terug Naar De Natuur
in paarse katoen, op klompen, met prins Langhaar,
gelapte spijkerbroeken en houtkachels
een spinnewiel, uitjes inmaken
een cirkel van steen leggen bleek nog niet
zo eenvoudig – ik vluchtte van mijn luchtkasteel

11 maart 2010

Zij grinnikt om binnenrijmpjes

Episode

Waarin onze heldin, het hart vol ezelsoren*, alinea's lang een stapel sprookjesboeken beklimt, op zoek naar de prins met de kroontjespen en uiteindelijk een bron bereikt.

Dit hoofdstuk springt in

ijskoud water

langs de kantlijn staat een printer
te mooie woorden uit te spugen
het witte paard hinnikt

Terwijl haar vel vol puntjes tintelt
grinnikt ze om binnenrijmpjes
spettert tekst uit pretogen
ze heeft het paard wel door

Zon droogt de inkt
van haar zinnen
ze slaat een bladzijde om
haar schouders, haar rugzak
spreekt boekdelen

19-21 september 2009

* en haren vol voetnoten

'Ja,' zei de inktpot tegen de pen, 'het is werkelijk prachtig wat er al niet uit mij tevoorschijn kan komen.
In mij hebben de werken van alle schrijvers hun oorsprong.
Het is ongelooflijk; ik weet niet wat er gebeurt wanneer ze uit mij beginnen te putten.'

uit: De pen en de inktpot
Hans Christan Andersen (1860)