Zij grinnikt om binnenrijmpjes

Episode

Waarin onze heldin, het hart vol ezelsoren*, alinea's lang een stapel sprookjesboeken beklimt, op zoek naar de prins met de kroontjespen en uiteindelijk een bron bereikt.

Dit hoofdstuk springt in

ijskoud water

langs de kantlijn staat een printer
te mooie woorden uit te spugen
het witte paard hinnikt

Terwijl haar vel vol puntjes tintelt
grinnikt ze om binnenrijmpjes
spettert tekst uit pretogen
ze heeft het paard wel door

Zon droogt de inkt
van haar zinnen
ze slaat een bladzijde om
haar schouders, haar rugzak
spreekt boekdelen

19-21 september 2009

* en haren vol voetnoten

'Ja,' zei de inktpot tegen de pen, 'het is werkelijk prachtig wat er al niet uit mij tevoorschijn kan komen.
In mij hebben de werken van alle schrijvers hun oorsprong.
Het is ongelooflijk; ik weet niet wat er gebeurt wanneer ze uit mij beginnen te putten.'

uit: De pen en de inktpot
Hans Christan Andersen (1860)

Schrijven, alleen en met anderen

Floor Buschenhenke, een andere dichteres uit Amsterdam Noord (die ook workshops geeft) raadde mij het boek "Writing alone and with others" van Pat Schneider aan. Het bestaat al sinds 2003, maar ik kende het nog niet. Het behelst de zogenaamde 'Amherst methode' voor schrijfonderwijs. Ik heb het boek meteen besteld en ben er in begonnen. Wat een verademing!

De methode staat haaks op de manier van leren die ik in een andere cursus tegenkwam. Ik voelde me daar het slachtoffer van genadeloze kritiek, die met veel plezier en de botte bijl uitgedeeld werd. Dergelijke kritiek ben ik in het verleden ook als kunststudent tegengekomen. Een opvatting van leren is studenten 'hard' maken. Zoals een docent schilderen zei: "Later krijg je nog veel hardere kritiek te verduren". Misschien werkt deze methode voor sommigen, maar niet voor mij. En ik weet zeker dat vele gevoelige en fijn-/kunstzinnige zielen hiermee nodeloos gekwetst en ontmoedigd worden.

Wat een klein of groot mens ook leert, het is veel belangrijker om het goede te benadrukken en aan te moedigen; degene die iets leert op zijn/haar unieke kracht en kenmerken te wijzen; naast iemand te staan in het proces van ontdekken, experimenteren en creëren. Een basisprincipe uit de psychologie leert dat belonen vele malen beter werkt dan straffen. Met belonen bedoel ik in dit verband aanmoedigen, met straffen: afkraken. Ik kan hier nog wel een tijdje doorgaan over dit stokpaardje van me, maar ik houd het stukje blog-kort. Het boek van Schneider geeft hierover vele voorbeelden en handvatten.

Nu ik er zo mee bezig ben, merk ik dat 'leren' een belangrijk thema vormt voor mij. Niet alleen in mijn poëzie (zie 'Woorden leren' van 18 juli), maar ook in mijn loopbaan. Niet zo vreemd, aangezien ik vroeger altijd al 'juf' wilde worden en me steeds heb bezig heb gehouden met allerlei vormen van begeleiding, coaching en lesgeven. Nu ik Schneiders boek aan het lezen ben, komen er meer 'leerervaringen' opborrelen. Er zijn al twee gedichten in de maak hierover, maar ik heb me (mede op advies van Schneider) voorgenomen om gedichten wat langer te laten liggen en rijpen, voordat ik ze publiceer. Daar worden ze vast beter door.

Met doekjes door het huishouden vliegen

Wil ik ook kunnen

Geef hen een gevel en ze tuimelen er
ongehinderd tegenop - ergens moet dat
zijn begonnen met een slecht geweten
wild op de hielen of erachteraan
en zijn verplaatst naar verlaten
fabrieksterreinen met bakstenen torens
betonnen schoolgebouwen, hekken
als klimrekken in plaats van belemmeringen

Raamgaten staren leeg uit Russische woonkazernes
blinde muren links en rechts moeiteloos omhoog
mijn jaloerse ijsbeer wil ook
naar een volgend bouwsel springen
zonder schaafwonden – hindernissen
zitten in je hoofd weet je

De uitsteeksels aan de lemen moskee
van Djenné lijken heerlijke handvatten
een lantaarnpaal in Berlijn is rustpunt

Heb je dat, cameraman?

Ze hollen verder en springen naar Pluto
die geen planeet meer mag heten
welja haal het hele heelal er maar bij

Ik gaap naar dat apenkooien en doe
waarin ik gedrild ben met doekjes
door het huishouden vliegen dan ga ik
de obstakels van de taal te lijf
blijf poetsen en springen met het
gevleugelde paard in mijn kielzog

25 - 27 juli 2009

Het giet betekenis

Coming up! Coming up!

Eerst komt er niets: een kalme
zee van zinloze woorden:
wachtkamer snottebel duimwrat
stikstof schaamrood bekertje plas

“Hij wordt zwart en zal er over
twee weken afvallen” regent
het loodrecht losse zinnen
op de plas – niet erg diep
komt er echt niets?

Er moet, er zal iets komen! Geborrel:
het kind van monster en oceaan breekt
eindelijk door bruisende schuimlagen heen
en vliegt voor mijn ogen naar de zon

De hemel bewolkt
het giet betekenis
in de zee van taal

23 juli 2009



Pegasus - Ethiopië 1350 (Wikipedia)

We schreven met scherven

Woorden leren

Mamma hoe zeg je pappa
in het Engels? Teddie?
Nee Deddie!
Deddie deddie deddie

En wat is (drie letters)?
stond vaker op de stoep
we schreven met scherven
van bloempotten terracotta
tekens op de tegels

De bakstenen muren van de schuurtjes
ik hing er aan handen en voeten tussen
viel het begin van alle hoofdpijn

In een klap
had ik een lelijk woord tussen mijn benen

18 juli 2009



Boekbespreking op: Schamper