Posts tonen met het label momentum. Alle posts tonen
Posts tonen met het label momentum. Alle posts tonen

vrijdag 5 februari 2010

Het nut van het net

Doelgericht, het enige spel

Wat is het nut van het net als er een gat in zit?
Energie balt zich op dat ene punt
waar koorden convergeren
je hoeft hem er niet uit te vissen
hij valt er recht doorheen
heeft geen rust meteen momentum
verzamelen door mensenbenen
na het scoren verder naar het volgende
punt. Er is geen rust. Geen fluit.

5 februari 2010

maandag 27 juli 2009

Met doekjes door het huishouden vliegen



Wil ik ook kunnen

Geef hen een gevel en ze tuimelen er
ongehinderd tegenop - ergens moet dat
zijn begonnen met een slecht geweten
wild op de hielen of erachteraan
en zijn verplaatst naar verlaten
fabrieksterreinen met bakstenen torens
betonnen schoolgebouwen, hekken
als klimrekken in plaats van belemmeringen

Raamgaten staren leeg uit Russische woonkazernes
blinde muren links en rechts moeiteloos omhoog
mijn jaloerse ijsbeer wil ook
naar een volgend bouwsel springen
zonder schaafwonden – hindernissen
zitten in je hoofd weet je

De uitsteeksels aan de lemen moskee
van Djenné lijken heerlijke handvatten
een lantaarnpaal in Berlijn is rustpunt

Heb je dat, cameraman?

Ze hollen verder en springen naar Pluto
die geen planeet meer mag heten
welja haal het hele heelal er maar bij

Ik gaap naar dat apenkooien en doe
waarin ik gedrild ben met doekjes
door het huishouden vliegen dan ga ik
de obstakels van de taal te lijf
blijf poetsen en springen met het
gevleugelde paard in mijn kielzog

25 - 27 juli 2009

zondag 26 juli 2009

Vaart, beweging, tuimelen...



Ik houd ervan gedichten te schrijven met veel vaart erin, waarin de woorden bijna over elkaar struikelen. Ik ben nu ook met zo'n gedicht bezig, over een fascinerend verschijnsel (sport, spel, tijdverdrijf, levenskunst?). Het heet parkour en ik ben stikjaloers op degenen die dat fysiek kunnen. Gebouwen zijn voor hen geen belemmeringen, maar juist uitdagingen om tegenop te klimmen, te springen en verder te gaan. Wat een vrijheid! Het gedicht is nog in de maak. Om mijn lezers intussen een gedicht met vaart voor te schotelen, plaats ik er vandaag een uit mijn bundel. En bekijk vooral de Russische video over parkour!

Momentum

Uit het duister duikt een DJ
wekkers springen naar je
strot de koffiepot biedt troost

Giet gedachteloos
daar schiet een jas
een lift, een metro
door een tunnel

Roltrappen persen forenzen
kranten drukken spits

Haltes lopen je voorbij
klanten vragen actie
kopjes om vaat uit de wasser

Blijf bewegen - pauze is
verspilling – tot de bel gaat
weer schiet die jas
naar huis en duister volgt

uit Nageljongenstraat