dinsdag 30 november 2010

Over winnaars en Winters Binnen


Net als vorig jaar in november, heb ik deze maand 50.000 woorden getypt als grondstof voor mijn roman. Bij elkaar al 100.000 woorden dus. Ik kan bijna niet wachten met plakken, schrappen, schuiven en verder schrijven om de roman daadwerkelijk te laten groeien. Ik houd mijn lezers op de hoogte. 

Inmiddels doe ik erg mijn best om de schrijfgroep tussen Sint en Kerst te kunnen starten, nog een paar aanmeldingen..... En ik werk aan een vertelverhaal voor Winters Binnen, de verhalenroute door Tuindorp Oostzaan, die onder andere mijn huisje aandoet.


Levensverhaal
Ook heb ik mijn lieve vader beloofd om zijn handgeschreven levensverhaal voor hem uit te werken. Toen hij me zijn volgeschreven bloknootvellen gaf, zei hij - niet voor de eerste keer: 'Misschien is het niks hoor, kijk maar of het wat is, misschien kan het zo in de prullenbak.' 'Pa', antwoordde ik, 'het is jouw verhaal, dus dat is sowieso iets. Ik vind het ontzettend stoer van je om het op te schrijven!' 

Nu heb ik de eerste 27 handgeschreven pagina's gelezen. In het verhaal staan familie-anekdotes. Het zijn 'sterke' verhalen, die steeds opnieuw verteld worden, omdat ze op de lachspieren werken. Maar ik las ook details die nieuw voor me zijn, over een hardwerkende man die met zijn baas onderhandelde over een paar guldens meer in zijn loonzakje. Ik ben zo trots op die man. Op zijn 74e, met niet meer dan Lagere School en één jaar ambachtsschool in de jaren vijftig, zit hij nu aan de eettafel het verhaal van zijn leven op te schrijven.  

'En? Is het wat?' vroeg mijn vader. Ik vertelde dat ik geraakt was en nog een keer hoe stoer ik het van hem vond, om dit met zijn ene jaar ambachtsschool op te schrijven. 'Nou, op mijn leeftijd is een schouderklopje ook nog steeds welkom,' zei pa. Heerlijk, zo'n schouderklopje dat aankomt. Ik hoop dat hij nog meer blaadjes vol gaat schrijven en ik zal hem helpen om er een boekje van te maken. Misschien moet ik er ook zo'n plaatje met 'Winner!' op plakken.

woensdag 24 november 2010

Fluister mooie dingen

Naast schreeuwen om cultuur (zie afgelopen zaterdag) is er ook een actie gestart om mooie dingen te fluisteren. Dat is meer mijn stijl en die van vele kunstenaars. Meer hierover op dit adres. Mijn bijdrage:


Ren dement

Een schilder levert scheve schetsen
de danser struikelt af en toe
zelden gaat een dichter
rechtsstreeks naar zijn doel

Bewust verdwaalt hij
in een woud van mensen
wensen dat hij ergens uitkomt

Is slagersjongen, winkelmeisje
madelief of zwijnentemmer

Kilometers kladpapier verslijt hij
vellen vol met losse letters
als Borges' bieb van Babel*

Tot in die meningloze massa
een pijltje staat --> recht in het oog
hier gaat een neus omhoog, een mond
krult mee. Dát is de zin van kunst
het rendement

24 november 2010

*Een verhaal waarin een oneindige bibliotheek wordt geschetst. Alle mogelijke boeken komen in die bibliotheek voor, ook die waarin de letters in willekeurige volgorde staan.


woensdag 17 november 2010

Het meisje en de trom: Meander Klassieker



Het meisje en de trom

Zij had een trom gevonden om te slaan.
Toen werd zij van metaal tot in haar tanden
en trok een tinteling naar beide handen
om op de trommel met stokken te slaan.

Om met de trom op het toneel te staan
achterovergebogen aan de banden
die haar verbonden met de bonzen van de
gespannen wanden van dit gromorgaan.

Haar ogen zijn gesloten, want zij voelt
het rhythme door haar lichaam zegevieren,
een drift die zich op de roffelen koelt.
Offer en overmacht slaan in elkander om.
Meisje en instrument paren als dieren.
Het levend meisje en de dode trom. 


Gerrit Achterberg (1905-1962)


Een vrouw met een contrabas bracht dit gedicht onder mijn aandacht. Bij een samenkomen van muziek en poëzie zong en speelde Kim Soepnel 'Het meisje en de trom'. De donkere bastonen brachten de trommelslagen tot leven, haar stem de tekst. De intensiteit en de klanken van het gedicht bleven me bij, wat een goede reden is om het gedicht als 'Klassieker' te bespreken.

Achterberg. Wat over de dichter te zeggen, wat nog niet eerder gezegd is, bijvoorbeeld in eerdere bijdragen aan Meander Klassiekers, of in zijn biografie bij de Koninklijke Bibliotheek? Uit de bekende informatie over zijn leven vind ik het voldoende om te noemen dat geweld en gekte daarin belangrijke plaatsen innamen. Zijn belangrijkste thema was het door middel van zijn poëzie opnieuw tot leven brengen van een dode geliefde. Lees bijvoorbeeld Klassieker nummer 69, de bespreking van 'Fotografie', door Rutger H. Cornets de Groot. 



Lees hier verder.

dinsdag 16 november 2010

Schrijven in het Zonnehuis: die donkere dagen verdrijven

Aanbod: vijf middagen schrijven tussen Sint en Kerst

De tweede cursus 'Schrijven als Levenskunst' is afgerond. Lees hier een bijdrage van een deelneemster aan de tweede cursus.  In het voorjaar zal ik weer een cursus geven bij het Humanistisch Verbond, onder een nieuw thema, maar graag wil ik eerder een schrijfgroep voor volwassenen geven, liefst hier in Tuindorp Oostzaan. Ik kreeg ook verzoeken om verder te gaan, vandaar dit aanbod.

Zonnehuis
Bij voldoende belangstelling kan ik vijf lessen geven tussen Sinterklaas en Kerst op een heel aantrekkelijke lokatie: Het Zonneplein in Tuindorp Oostzaan. De lunchroom van het Zonnehuis is daarvoor beschikbaar op de volgende middagen:
Dinsdag 7 en woensdag 8 december, dinsdag 14 en vrijdag 17 december en dinsdag 21 december.
Tijd: van 14.00 tot 16.00 uur. Kosten: € 55,- per persoon, exclusief 19 % btw. Bij een minimum van zes deelnemers kan de groep van start gaan. In de lunchroom kun je koffie, thee en heerlijke taart kopen.


Plezier
Mijn lessen bestaan uit leuke oefeningen om het schrijven te stimuleren en vooral ook het plezier erin. De groep deelnemers dient als klankbord om uit te proberen of wat je hebt geschreven 'werkt'. Er wordt regelmatig gelachen bij het voorlezen van de teksten, maar ook ontroering doet zich voor. We geven elkaar op een prettige manier feedback om de schrijfvaardigheid verder te ontwikkelen. Het beste recept blijft nog steeds dit: filmpje.

Thema's
Met de oefeningen sluit ik zoveel mogelijk aan bij de wensen van de deelnemers. Er kan geoefend worden met verhalen, poëzie en dialogen schrijven. In deze periode zullen thema's als licht en donker, feestdagen en familie aan de orde komen. Maar neem vooral ook jezelf en je eigen onderwerpen mee!

Boekje
Van de geschreven teksten wordt een boekje gemaakt, wat nog max. 3 euro extra kost. Meld je aan bij SchrijfTaal en ervaar hoe blij je wordt van schrijven.

zondag 14 november 2010

De bruis van het Zonnehuis

Lovely en Shirley

'Elkaar verhalen vertellen is vitamine voor het dagelijks leven,' zei Peter Faber vanmiddag na afloop van het Hart op de Tong. Wat mij betreft was deze middag weer een heerlijke multivitamine bruistablet met de Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid humor, ontroering, verhalen, poëzie en muziek in majeur, mineur en alles daartussen. Gebracht door bewoners van Tuindorp en mensen van ver. Een schoolmeisje, een gewezen reisgids, een gepensioneerd docent levensbeschouwing, een professioneel verhalenverteller, een Canta bestuurder en nog veel meer verteltalenten. Wil je weten wat deze mensen allemaal te vertellen hebben, kom dan de volgende keer luisteren. En probeer je maar te beheersen om je eigen verhaal te vertellen. Want het werkt aanstekelijk, echt waar. Blijf komen, om de veertien dagen op zondagmiddag, behalve Tweede Kerstdag! Van 14.00 - 16.00 uur in Theaterstudio Zonneplein.

Nancy Wiltink van Tuin aan Zee
Het verhaal van Nancy ging over de duivekater, zie ook: tentoonstelling 'het geheim van de duivekater' in Museum de Noord.