Krooshengelen (natuurklasje)

Zo gaat dat met kinderen: juf heeft een plannetje: beesten en spinnenwebben maken van kastanjes, houten prikkers en draad. De kinderen willen het allerliefst naar buiten. Er wordt één spin en één spinnenweb gemaakt, verder knutselen ze hengels van stokjes en draad. Papieren vissen dienen als aas. Dan gaan we eindelijk naar buiten om te vissen. Er wordt veel kroos gevangen. Volgende week gaan we meteen  naar buiten, met schepnetjes kroos en beestjes vangen. En dan gaan we, heus echt, eerlijk beloofd, de microscoop gebruiken!

Elke dag wel iets te schrijven of te filmen

'Winkeltje' op de buurtmarkt

Dat u niet denkt dat ik niets meer meemaak, of niet meer schrijf: het bloggen schiet er wel eens bij in tussen het stempelen en vreemde kastanjebeesten maken met kinderen uit groep 3 (SEP-kunst), een verslag schrijven van de buurtmarkt met hondenmodeshow voor ilovenoord, Schrijven als Levenskunst bij het Humanistisch Verbond, nadenken over een nieuwe Klassieker voor Meander, een verslag schrijven voor de werkgroep theaterstraat Zonneplein, monteren voor Noord Verandert, de vertoningsavond bijwonen in Museum de Noord, een kastanjeles voorbereiden voor het natuurklasje in de Molenwijk... Daarbij komen nog: het opvoeden van kleine boefjes met snorharen die het begrip 'kattenbak' iets te ruim opvatten, een lichte Twitterverslaving en een afgebroken trapper van mijn fiets. Zo krijg je ook een blogbericht vol. En een week.

Vertoningsavond Noord Verandert! Museum de Noord

Vergeet de oneindige ruimte

Achter is het veilig

Op een slordige stenen driehoek

staat een grenen, door regen

vergrijzend vierkant op poten

rondom beginnen de bollen

toegedekt aan hun winterslaap

asters en heide waken zo lang

Hier zijn buren welgezind

een verliefde hond, mijn katten

in de schaduw heerst vrede

Waar ik vóór bieten ging halen

voor het avondmaal, een laatste

courgette, nog wat rozen

Daar schijnt de zon

houdt het gevaar zich schuil

in geparkeerde auto's

een verborgen wapen

vergeet de oneindige ruimte

in de schaduw is het veilig

3 oktober 2010

Kleding, gedichten en aangeklede hondjes

Quincy en ik

Het was weer buurtmarkt 'Home Made' van der Pek met als thema 'mode', dus er werd verkleed, genaaid, versteld en gedicht. En er moesten kleine hondjes in de kleren. Zielig, maar eerlijk gezegd ook wel grappig.

Andrea van De Kleine Naald

Kruimel

Mode en poëzie: een gat in de buurtmarkt

Ik heb weer zo'n zin in morgen: buurtmarkt van der Pek gaat deze keer over mode. Dat is bepaald niet mijn onderwerp, maar ik heb - in overleg met mededichter Quinsy - iets geks bedacht: poetry patches, een gat in de markt! Ik weet dat er merkspijkerbroeken zijn, waar uren aan wordt gewerkt om ze er oud uit te laten zien en om er de juiste 'slijtgaten' in te maken. Voor die broeken wordt grof geld betaald. Waarom zou het dan geen mode kunnen worden om in ongewenste gaten stukjes poëzie te naaien? Morgen gaan we het concept uitproberen op de buurtmarkt. En er gebeurt daar nog veel meer leuks. Lees hier meer.

En nu wat prototypjes van de poëzielapjes:

Verzoekplaatjes

Het natuurklasje groeit! Vandaag kwam er een jongetje bij, dat van de andere kinderen had gehoord, dat de natuurles zo leuk was. Kwaliteit is de beste reclame. Het viel mee met de regen, dus we gingen buiten naar regenwormen wroeten, stokken breken, spinnen zoeken, kastanjes en herfstbladeren. Juf maakte op verzoek foto's van een spin en van de bomen. Op deze boom kunnen de kabouters heel hoog klimmen. Want er groeit heel veel klimop op. Dat heet zo, omdat de kabouters erop klimmen. Echt waar. De spin is ontsnapt, maar de regenwormen en naaktslakken zijn onder het vergrootglas gelegd en nagetekend. Met de kastanjes gaan we de volgende keer beestjes maken.

Men neme (2):

Men neme (2)...

... een kilometerslange zin. Men leze en herleze, men vrage zich af, en schrijve:

De zin

Wat stelden ze voor en wat voor symbolische boodschap verkondigden die drie leeuwenparen, drie transversale kruisen boven elkaar vormend, klimmend en als bogen gespannen, steunend op hun achterpoten, hun voorpoten op de rug van hun wederhelft, de wilde manen in slangachtige krullen, de muil opengesperd in dreigend gebrul, met de kern van de pilaar verbonden door een wirwar, of een nest van ranken?

Uit: De Naam van de Roos, Umberto Eco, pagina 51, derde zin

Het gedicht: Medusa

Ze heeft hen verslagen

ging in het midden staan

rees op als een zuil

uit de razende zee

Ze wilden haar opvreten

zes leeuwen vielen

van alle kanten aan

haar blik was dodelijk

Het enige wat zij hoefde

te doen was hun haren grijpen

en hun blik vangen

ze dwong hen tot kijken

Terstond stolden wilde ogen

manen werden versteende slangen

geklauwde voorpoten bogen

van een leeuwengewelf

Daar staat zij, een warboel

van staarten en struikgewas

aan haar voeten, gevangen

in de triomf van haar overwinning

Wilma van den Akker

29 september 2010

Hoofd van de Medusa, Istanbul. Het is onbekend waarom zij op haar kop staat