Dag God! (sorry)

Met een trouw groepje schrijvers komen we een keer per maand bij elkaar om teksten te lezen en daarop te reageren. We doen ook altijd een schrijfoefening. Deze keer prikte iemand een willekeurige oefening uit het boek 'Writing alone and with others' van Pat Schneider. Een aanrader dat boek! Het bevat een schat aan schrijfadviezen en oefeningen. De oefening die we prikten was: schrijf op een frisse manier over je religieuze achtergrond. De opdracht leverde meteen weerstand en discussie op, maar uiteindelijk ging iedereen er toch mee aan de slag. Ik was al meteen begonnen, braaf als ik ben. Elke oefening levert wel iets op. Deze keer dit:

Dag God!


Zo vroom als de duivel was ik
een donut in mijn haar, witte kousen
jurkje en kanten handschoenen. Zwart
lakleer aan mijn voeten. Dat bordje

van oma, met een meisje erop
dat haar eerste communie deed
'het lichaam van Christus'
'Dit is veel belangrijker,' zei ik

'dan mijn verjaardag.' Kwezeltje van acht
cadeautjes kreeg ik toch wel. Ik geloofde nog
bad en zong in het kerkkoor. Tot mijn twaalfde
een feestje, slijpen met Humphrie van het koor
voor het eerst een stijve tegen mijn buik.

In de brugklas begon het
zelfstandig denken
tegen de godsdienstleraar:
'Wie zegt er dat wij gelijk hebben?
Waarom niet de mensen in Afrika?'

Op mijn knieën in de kerkbank
nam ik afscheid van God. Sorry

Spaarlamp voor nachtleven

Tien keer de maan

Lichtgevende kaas
schuift door nachthemel

Draait wit gezicht
naar donkere kant

Wast als een D
neemt gespiegeld af

Oogwit omhoog
uit ergernis

Koude wereld
schijnt door vingers
en kale takken

Spaarlamp
voor nachtleven,
kattenoog

Zuidelijk licht valt
in een andere hoek

Afrikaanse kuipstoel
bij ons rug rechtop

Schuldig aan stonden
getijden, demonen

Sirius een schoonheidspukkel
op het hemelgezicht


Naar: THE MOON, TEN TIMES. Pat Schneider.
Writing alone and with others, pag. 89



Edvard Munch: Maanlicht
1894-1895

SchrijfTaal: Schrijfgroepen

SchrijfTaal

Achter de beeldschermen wordt hard gewerkt aan mijn bedrijf SchrijfTaal. Mijn allerbeste vriend ontwerpt mooie visitekaartjes, mijn lief bouwt aan de website. Volgens een test voor het project Eigen Werk ben ik geschikt als ondernemer. Ik werk hard aan de inhoud van de website. Hieronder een stuk tekst dat ik schreef over de groepen die ik ga geven. Lever gerust commentaar, ik kan er mijn voordeel mee doen.

SCHRIJFGROEPEN

Ik begeleid schrijfgroepen, met als invalshoek het heilzame aspect van schrijven. Ik combineer mijn ervaring met schrijven en met begeleiding van mensen. Wat die ervaring inhoudt, kun je lezen in het hoofdstukje over mij persoonlijk.

Voor veel mensen is schrijven een goed hulpmiddel om problemen het hoofd te bieden en nare ervaringen te verwerken. Papier neemt alles geduldig op. Het levert geen commentaar en al schrijvende kun je emoties beter hanteren. Je krijgt je problemen letterlijk onder ogen. Daardoor worden ze kleiner en overzichtelijker.

In de groep wil ik je helpen om de pen op het papier te krijgen en blokkades weg te werken. Ik geef eenvoudige opdrachten, die je daarbij helpen. Voor deze oefeningen heb ik inspiratie opgedaan en advies ingewonnen bij Pat Schneider. Zij ontwikkelde de Amherst methode in Amerika en schreef diverse handboeken voor schrijfdocenten.

Veiligheid
In de groep is ruimte voor het bespreken van pijnlijke ervaringen en opgelopen schade. In ieders leven doen zich dergelijke ervaringen (trauma's) voor. Het schrijven en praten over deze ervaringen zijn vormen van traumaverwerking. Veiligheid is hierbij een belangrijke voorwaarde.
De veiligheid wordt gewaarborgd door:

Goed naar elkaar te luisteren, zonder de ander in de rede te vallen. Spreek geen oordelen uit, kom niet met ongevraagde adviezen. In de groep vertelde ervaringen blijven binnen de groep.

Iedereen komt aan de beurt met zijn of haar verhaal en iedereen bepaalt zelf hoeveel hij of zij op dat moment wil vertellen. Het vraagt moed en een veilige omgeving om pijnlijke ervaringen te kunnen delen. En het kost vaak tijd. Je hoeft niets met de groep te delen wat je niet kwijt wilt. Je kunt dat stuk laten zien of horen, dat je graag kwijt wilt, omdat het veel voor je betekent of omdat je er trots op bent. De rest houd je voor jezelf.

Wat je moeilijk kunt vertellen, kun je misschien net wat makkelijker opschrijven. Voorlezen zou een volgende stap kunnen zijn.

Verder met schrijven
Je hebt een of meer teksten geschreven en wat doe je daar verder mee? Er zijn diverse mogelijkheden:

Je kunt je tekst een of meer keren herschrijven. De eerste versie van een tekst lijkt misschien een warrige brij die rechtstreeks uit je hoofd komt. Dat kan heel erg meevallen. Als je het terugleest, ontdek je er vaak meer lijn in dan je in eerste instantie dacht. Soms vind je parels van zinnen. Als je een volgende versie schrijft, wat overbodige of minder mooie stukken schrapt, wordt de tekst helderder en kernachtiger.

Je kunt je tekst bewaren in een dagboek of map, om er later nog eens naar te kijken. Het effect kan dan zijn: "Hee, was ik daar toen mee bezig?" Ofwel, relativeren door afstand te nemen.

Je kunt er een brief van maken om naar iemand te posten, die je dit verhaal graag wilt vertellen. Of naar jezelf. Wie krijgt er nog brieven tegenwoordig?

Je kunt de tekst gebruiken als basis voor een verhaal, gedicht, misschien begin je aan een roman. Ik wil je aanmoedigen om van je uitgeschreven ervaring iets moois te maken, dat voor anderen dan jezelf ook ontroerend, grappig of herkenbaar is. Of misschien juist volkomen absurd. Er is van alles mogelijk. Verbaas jezelf over wat er in je opborrelt als je eenmaal het lef en de vrijheid hebt om je pen te laten gaan en je vingers te laten tikken. En hoe blij je daarvan wordt! Schrijf of dicht je heel...

Bericht van Pat Schneider

Het laatste gedicht, "Wat er te zien was", heb ik geschreven naar aanleiding van een oefening in het boek van Pat Schneider (Writing alone and with others). De oefening heette The Well. Ik vond het leuk om het met Pat te delen en heb het dus in het Engels vertaald (het blijft altijd lastig om poëzie te vertalen, maar ik heb het geprobeerd) en naar haar gemaild met complimenten voor haar boek. Vandaag heb ik (tot mijn blijdschap) antwoord gekregen en bovendien een goed advies bij het opzetten van mijn groep. Mooi!

Verder kwam vanavond voor het eerst na de zomervakantie de fanclub weer bij elkaar en morgen is de opening van het Sterrenplein. Mooi en mooi!

What was to be seen

Hanging over a solid little brick wall
-layers overlap like Lego stones-
I look into deep dark water, don't fall in

The roofing has red and black tiles
they spell SAFE
loud voices outside

I lean deeper and see
a familiar face
a wet arm
a bath toy sloshes

Between wrinkles letters well up
SILENCE
PEACE

I stretch my arm
towards the hand inside the well
and pull-