Op een draf naar Van der Pek!

Hier heb ik echt zin in! Deze keer in het warme seizoen:

Er hebben zich al veel bewoners aangemeld met zelfgemaakte waar (honing uit Noord, gebreide sloffen, gekke fietsen, schilderijen, stekjes). Kunstenaars uit de buurt verrassen je: Rhizomatic komt met een leger van speelgoedpoppetjes (vredesmanifestatie), Daan met de sapcentrifuge, Jantine met haar sieraden, de Eet-o-theek met een culinair-totaal-theater, Janine gaat textiel bedrukken met een typische Noordse opdruk, Wilma de huisdichteres staat weer op scherp en er is ook een speciale editie van ter land ter zee óf in de lucht. Dit en veel meer.
De markt is een ontmoetingsplek waar mensen komen om te inspireren en geïnspireerd te worden. Koffie drinken, luisteren naar live muziek of in het gras liggen aan het water kan natuurlijk ook.

Wanneer? Elke eerste zaterdag van de maand van juni t/m oktober van 12-17 uur.
5 juni, 3 juli, 7 augustus, 4 september, 2 oktober.
5 juni wordt er ook een draverij  (je weet wel, zo’n traditionele paardenrace) door de Van der Pekstraat georganiseerd.
Waar? Aan het Buiksloterkanaal aan het Van der Pekplein/de Ranonkelkade.

Maaike & Jeditah
Stichting Broedstraten

De werkelijkheid faken

Over wolken en waarheden

Vandaag gaf Sander Blom een workshop over faken en liegen in films. Ik verwachtte een reeks smerige truukjes te gaan leren en had mijn camera voor de zekerheid meegenomen. Het duurde even voor de workshop op gang kwam, vanwege twee apparaten die weigerden met elkaar te praten zonder een specifiek kabeltje. Brigitte (mama Bellissima) scheurde naar de Mediamarkt voor het hulpstuk. Sander legde inmiddels het Kuleshov effect uit. Dat houdt in dat interpretaties van gezichtsuitdrukkingen bepaald worden door de context, in het geval van films de beelden die ervoor en erna vertoond worden.

Toen het kabeltje er eenmaal was, kregen we wat korte fragmenten en drie langere films te zien. Het gemeenschappelijk element: in films wordt er vaak enorm gefaked om de waarheid van de makers te vertonen. Voor een documentaire van Disney zijn handenvol lemmings van rotsen gegooid om hun  vermeende zelfmoordneigingen in beeld te brengen. Buñuel duwde met zijn Las Hurdes - Tierra sin pan, een wel erg gruwelijke werkelijkheid door de strot. Het meest gecharmeerd was ik van de vier seizoenen van Peleshan. In deze film wordt ook de harde strijd om het bestaan in beeld gebracht, maar op veel poëtischer wijze, zonder opdringerige vertelstem. De beelden van handen en wolken komen uit deze film.

Als laatste vertoonde Sander zijn eigen film 'Over het naar gezichten in de wolken speuren'. Nu wordt zijn thema helemaal duidelijk. In deze film, met een aantal heel boeiende personen en lokaties in de hoofdrol wordt het verband aangetoond tussen de afstand tot een bepaalde plaats waar 'wel eens iets gezien wordt' (Lourdes, Loch Ness) en de neiging om ergens iets in te zien...  Vooral erg geestig. Door alle onzin ging ik wel even twijfelen of Sander het begrip Pareidolie niet zelf had bedacht. Maar gelukkig:


Pareidolie, van het Griekse para (naast) en eidolon (beeld), wordt gedefinieerd als 'De geneigdheid van het brein in toevallige structuren betekenisvolle patronen te herkennen.' 

Je veegt ermee

De bezem, de bezem...

Wat doe je ermee, wat doe je ermee?

Je veegt ermee, je veegt ermee

Het plein! Het plein!

En de glijbaan, de glijbaan

Met groot... en klein!

Een grijpertje is ook fijn

...en zo zijn - op de laatste vrijdag van de maand - het Sterrenplein en het Planetenplein weer schoongemaakt. Goed zo, kinderen van Tuindorp!

Apenpoëzie

Voor een project met schoolkinderen deed ik een oproep voor apengedichten en -verhalen. Een bevriend dichteres stuurde mij dit leukje, dat de kinderen zeker zullen waarderen:


Apenliefde

Er was eens een aap, je wilt het niet weten
die had met zijn staart in de mosterd gezeten
het potje stond open zomaar onder de bomen
wel op een plekje waar apen nooit komen

nu is hij niet blij met zijn groene staart
hij probeert hem te pakken en schoon te likken
maar wil zich niet in de mosterd verslikken

toen is een vrouwtje met een doekje gekomen
zij heeft hem gesopt, gepoetst en gedroogd
hij heeft haar beloond, ze zijn nu verloofd
ze wonen nu samen heel hoog in de bomen.

Cilja Zuyderwyk

Blaadjes bestuderen

Tarzan, joehoe!

Vrouw Onrust is een slingeraap
zij praat van tak naar tak
terwijl ik naar de boomstam staar
ach leun maar even ... zie haar
over de boomtop verdwijnen

Val niet, denk ik, val niet
en grijp een stevige tak
om ook wat hoger te komen

Liever bestudeer ik blaadjes
samen met iemand die zegt:
wat kan jij dat goed,
blaadjes bestuderen!

Dan glunder ik terug
vind jij het ook zo mooi
hier, samen?

We zuchten, horen in de verte
vrouw Onrust vrolijk krijsen

24 mei 2010

Beentjes van de vloer

Zondag rustdag, dat was het idee. Maar op deze Eerste Pinksterdag kregen Buuf Karin en ik toch de geest om naar het Noorderpark te gaan. Bij die geweldige Noorderparkkamer werd een presentatie gegeven van wat er in de afgelopen weken aan dans ingestudeerd was.

Door professionals, en ook door kinderen en volwassenen uit de buurt. Op een gegeven moment danste iedereen en alles om mij heen. Deze dans kon ook ingestudeerd worden door middel van een filmpje.

Zelfs deze benen kwamen swingend omhoog:

Er werden filmpjes vertoond, die waren gemaakt door kinderen. Zij hadden bezoekers van het park geïnterviewd over het onderwerp dansen. Voor de première lopen de sterren onder luid applaus over de rode loper. Hun filmpjes zullen op YouTube worden geplaatst. Het is maar goed dat ik deze keer geen videocamera bij me had, anders had ik alles weer willen filmen. En het was een rustdag, weet je nog?

CIRC/US: Gaat dat zien! Gaat dat zien!

Deze blauwe diamant staat aan het IJ, tegenover het Centraal Station. De komende dagen moet je echt een keer naar de overkant gaan - tenzij je al in Amsterdam Noord bent natuurlijk - om dit CIRC/US te bezoeken. Vanavond hebben Lois en ik daar voor Noord verandert de generale repetitie gefilmd. Morgen is de première. 

Het is geen doorsnee circus. Het is een poëtische voorstelling met zang, dans, beelden, acrobatiek en muziek, gebaseerd op verhalen en dromen van mensen uit Amsterdam Noord. Mooie mensen, ruwe diamanten die schitteren in de handen van theatermaker Ron Bunzi en zijn professionele gezelschap.

De zang is indrukwekkend, de verhalen zijn hartveroverend. Mis het niet, ga het zien en horen!