Kinderpoëzie - Wormen

Wormen Molenwijk terug van vakantie

Twee weken geleden maakten kinderen van de Molenwijk een wormenhotel. Het hotel bestond uit een glazen bak met laagjes aarde, zand en dode bladeren en natuurlijk een verzameling regenwormen. Het hotel werd dichtgeplakt met kleurige tekeningen en kreeg de naam 'MecWorm'. Twee weken vakantie hadden de beestjes, dus twee weken om gangen te graven in het zand en de aarde. Juf was een beetje bang dat de wormen door de school zouden gaan kruipen, dus deed ze er voor de zekerheid nog een plastic zak omheen. Prettige vakantie, wormen! Tot over twee weken...

Toen ze thuis was, dacht ze pas: 'Zouden de wormen wel lucht krijgen onder dat plastic? Zouden ze niet doodgaan?' De school was dicht, dus ze kon niet gaan kijken. Ze vertrouwde er maar op dat het goed zou komen. 

Vandaag was het zo ver: het hotel werd van de kast gehaald en uit de plastic zak gehaald. Het papieren dak was een beetje nat geworden en bovenin de bak was zelfs een klein plantje gegroeid! En gelukkig: de wormen leefden ook nog. Ze hadden mooie gangen gegraven, kijk maar:

De kinderen maakten tekeningen van de gangen met de wormen. Hier en daar werden in de gangen ook slakjes gesignaleerd. Die kwamen natuurlijk vast te zitten. Zou daar het woord 'slakkengang' vandaan komen?

Aan het einde van de les werden de wormen weer vrijgelaten in hun vertrouwde buurt: de Molenwijk. En de glazen bak is tijdelijk een lampenhotel geworden.

Wormen verbouwen de wereld

Requiem in mei

Niet alle dagen zijn wij in de rouw
deze kat en haar mevrouw
maar nu de zon zich even terugtrekt
huilt zij, klaagt de hemel aan
graaft tussen de violen

Daar ligt ze; de bodem
van ons mandje is eruit
wij vallen
vallen
vallen
tot de aarde ons weer vangt

We wroeten en we proeven
wat ons rest; wormen verbouwen
de wereld, poepen nieuwe hoop
het voorjaar slaapt slechts
komt wel terug; vertrouwen!

9 mei 2010