Jatten

Iedere vrijdagavond rijden de twee gezinnen naar de Galeries Modernes in Hoogvliet, een buitenwijk van Rotterdam. Galeries Modernes is een goedkoop warenhuis met een levensmiddelenafdeling. Daar worden de wekelijkse boodschappen ingeslagen. Terwijl de ouders de karretjes volladen met pakken melk en voorverpakt brood, scharrelen de vijf kinderen tussen de rekken. De kinderen van de buren maken stiekem zakken snoepgoed open. Haar moeder spreekt er schande van. Het meisje bekijkt breiwol, papierwaren en speelgoed. Ze wil ook weleens wat jatten, iets wat ze makkelijk in haar zak kan steken. Ze draalt bij de letterbakfiguurtjes en verzekert zich ervan dat er niemand kijkt. Snel steekt ze er eentje in haar zak. Pas veel later, alleen op haar kamertje, bekijkt ze het ding. Wat stelt het voor? Het lijkt nog het meest op een grijs schaap met een gedrongen kop.

Een lullig letterbakfiguurtje pikken in een warenhuis. Ik deed het niet eens uit begeerte, om mijn verzameling aan te vullen. Heel anders dan de kinderen van de buren, die door snoeplust werden gedreven. Het ging me om de ervaring van het stelen, stiekem iets wegnemen en er mee wegkomen. Een experiment was het. En het experiment lukte. Ik bewees er mezelf mee dat ik geen heilig boontje was. Gelukkig maar. In mijn puberjaren hoorde ik mijn moeder een keer klagen: 'En vroeger was je zo'n lief meisje.' Ze moest eens weten.

Zandverschuiving

Mevrouw SchrijfTaal komt aan haar trekken in dit lange weekeinde voor schrijfdocenten. Juf Natuur komt ook niets tekort. Vandaag begonnen we meteen met het lezen van het landschap, dat landschap beschrijven en tenslotte het beschreven landschap lezen. Uiteindelijk werd het een ZKV (zeer kort verhaal):

 Zandverschuiving

IJzig stil is het. Gerommel in de verte, alsof er een vliegmachine hoog overkomt. Schrille vogelkreten. Vonken die uit uit een kampvuur spatten. Droog gras, denneappels en hele berken breken. Een olifant van ijs loopt het bos onder de voet en sleurt het mee. Geen boom blijft overeind, geen rotsblok op zijn plaats. Het is een massa schaafijs die rotsen vermaalt tot stenen, stenen tot kiezels en kiezels tot korrels. Het achtergebleven zand wandelt langzaam verder naar het oosten. Mensen plaatsten hekken om het op zijn plaats te houden.

Soesterberg

~*~

We werken ook ideeën uit voor onze eigen lessen. Ik slurp ze op voor de schrijfgroepen, maar ook voor de natuurlessen. En leer van de kritische, maar vriendelijke vragen van collega's. Zo hoort het. En daar kwam ik voor. Morgen verder.