Met jonge kinderen van de natuur genieten, hen er iets over leren, én hen er over laten schrijven, daar zit wel iets van een uitdaging in. Voor die uitdaging sta ik iedere donderdagmiddag met mijn naschoolse natuurklasje. Buiten ravotten, wroeten en ontdekken vinden ze heerlijk, die stuiters uit groep 3 en 4. Ze luisteren graag naar de gedichtjes die ik voorlees en naar de dingen die ik over plantjes en beestjes vertel. Ze bestuderen de meegenomen plantjes en beestjes met een vergrootglas; tekenen en knutselen doen ze graag en nou vooruit, omdat de juf het zo graag wil schrijven ze er nog wat bij ook.
Vantazie
Juf begrijpt dat wel, want ze beginnen nog maar net te schrijven en daaraan wordt in de gewone lessen al veel aandacht besteed. Dus naschools willen ze iets leuks. Maar schrijven kan juist heel leuk zijn! Ik zeg erbij dat ik een rare juf ben, want ik vind het niet erg als ze foutjes maken. Het gaat juist om het plezier erin, en het gebruik van de 'vantazie' zoals een meisje uit groep drie het schrijft. Hoe stimuleer ik dat?
Gisteren deed ik het met herfstblaadjes. Ik las een herfstgedicht voor kinderen en gaf ze een papier met allemaal verschillende bladvormen. Buiten moesten ze zoveel mogelijk verschillenden bladeren zoeken: verschillend van vorm, van kleur en met verschillende bladranden. Ze vonden van alles, van eiken- tot paardenbloem- tot duizendblad. De bladeren werden op tafel uitgespreid en met de vergrootglazen bestudeerd. Er zaten ook handvormige bladeren tussen, en juf vertelde nog iets over nerven.
Achterstevoren
Sommige kinderen gingen de bladeren op het papier inkleuren, andere tekenden op een los vel of in hun schrift. 'Schrijf de kleuren op, en de vormen, en wat voor randjes de blaadjes hebben', zei juf. Er kwam wel iets uit. Die tekstjes zullen in een boekje gezet worden, met tekeningen en foto's erbij. Een jongetje van zes schreef een gedicht met drie keer het woordje 'pik' erin. Juf: 'Wat jammer dat je het achterstevoren schrijft.' Hij tekende er een prachtige kip bij.
Posts
