Hobbymuseum
Welkom bezoeker! Dank voor uw begrip
voor het verzorgen van deze rondleiding
door Blik-op-kunst, uw gidsrobot. Blik
beschikt over de juiste netwerkcontacten
en zeurt niet over salaris. Hij vreet stroom.
Volgt u Blik naar de eerste zaal: onze
collectie prehistorische hobby's. Sta even stil
bij de postzegelverzamelaar. Uitgestorven,
in hetzelfde tijdperk als de postbode. Er was
een tijd waarin mensen in uniformen met
karretjes langs huisdeuren gingen. Waarom?
Zij schoven handgeschreven documenten
door langwerpige openingen. Als betaalmiddel
plakte men kleine gekleurde papiertjes op
die documenten. Elk land had zijn eigen
papiertjes. De uiterst primitieve hobby bestond
eruit zoveel mogelijk verschillende papiertjes
te verzamelen. Stelt u zich dat eens voor!
Resten alleen nog zijn hulpstukken: de pincet
en het vergrootglas, plus een handvol zegels.
De attributen van de postzegelverzamelaar bevinden
zich tussen die van de kanariekweker en het aquarium.
Wij haasten ons naar de linkerzaal: het domein
van de zogeheten kunstenaars. We zijn er trots op
dat we nog enkele levende exemplaren hebben
weten te bemachtigen. Ziet u hoe wanhopig
de musicus geluid probeert te krijgen uit de tralies
van zijn kooi? Alles gebruikt hij, zijn nagels en tanden
sinds hij zijn geldverslindende instrument heeft
moeten verkopen. Pathetisch, vindt u niet?
Het is geniaal hoe de schilder zonder zijn gebruikelijke
palet tot een waaier van kleuren komt: pisgeel, bloedrood,
poepbruin... Stinkt het? We gaan verder, langs de dode
dichter, de danseres, de beeldhouwer en de acteurs.
Van de laatste soort hebben wij met gemak een mannelijk
én een vrouwelijk exemplaar kunnen vinden. Het voordeel
van acteurs is dat zij ingezet kunnen worden in de meer
rendabele sectoren van de samenleving. Naadloos
voegen zij zich in de rol van politicus of zakenman.
Daar heeft de maatschappij wat aan.
De laatste zaal, ons pronkstuk: de handelaar in derivaten.
Zijn bestaan wordt bedreigd, dus Blik verzoekt u om
een financiële bijdrage, zodat deze tak van sport behouden
blijft. Kijkt u nu eens hoe hij zich een virtuoze vorm van
mime heeft eigen gemaakt, waarbij hij met mond en handen
een soort van - ja wat is het? Een bol suggereert. Hij blaast,
doet zijn handen verder uit elkaar, waardoor de bol
lijkt te groeien. Wat een superieure suggestie!
Speciaal voor hem heeft het museum een oventje
aangeschaft. Kijk! Daar manoevreert hij zijn luchtbel
kunstig in de oven. Knap hè? Op het werkblad naast
de oven liggen zijn eerdere baksels. Wat?? U ziet
ze niet? Wacht even, ik ben vergeten de speciale
derivatenbrillen uit te delen. Alstublieft! Hier zijn ze.
Applaus voor deze meesterwerken! Het zou toch eeuwig
zonde zijn als die verloren gaan?
27 oktober 2010
Posts
