Met inhoud

Lepelvaasje

De tekens op de bodem zijn voor mij
Chinees, Vietnamees misschien
rondom blauw glazuur, wat wit,
lichtgroene vegen

Eén gulden in buurthuis de Bonte Kraai

Erin zes zilveren theelepels van familie
uit België – alleen de messen kregen we niet
een café au lait lepel uit Frankrijk mais oui

Vijf koffielepels met blauwgrijze heften
een verjaardagscadeau, drie 'stainless'
van toen ik trouwde. Drie verschillende
met kunststof heften: geel van de Hema
wit weet ik niet meer, donkerblauw
nam jij mee toen je hier kwam wonen

Het soeplepeltje is verdwaald
het hoort in de lade



8 juli 2009

Weer even naar de navel

'Gap of Dunloe' ca. 1900


Gap jaar

Na het jatten van mijn hart
en borst afstand van messen
genomen. Thuis gekomen

Bij zon alles open, bij
stromende zomerregen
dicht

Verzinnen, verzetten
mezelf terugnemen
een hand zilver
om van te leven

Diep ademhalen
diep, diep ademhalen
om straks licht te geven

7 juli 2009

Stipje

Foto: © Malcolm Buck @ Cloud appreciation society

Tevens in retrospectief

Er is een tijd na de verwondering
en dwang tot ordening, waarin
alles is. Zal zijn

Een gevolg van rafelwolken;
witte reuzenpaddenstoelen
gaan vooruit

Welk stipje tijd is nu:
ervoor, erna, waarin wij
smelten en verzuipen
ons dorp verzwolgen
er zijn geen dijken meer
bestand, geen mensenhand

Millenia later
kruipt uit de zee
een vismutant

5 juli 2009



Foto: © David Fokos @ Cloud appreciation society

Het werk vordert

Sterrenplein (voorlopige versie)

Het was gras, met kale stukken
honden kakten, katten staken over
er moest dringend iets anders komen
onder de vleugelnotenbomen

Er kwam een plan, er was pingping
wist Karin de Graef. Machines kwamen
hopen zand, aarde, tegels

“Papa, hier komt een speeltuin hè?”
Fietst een meisje voorbij
het was al bekend: we krijgen pingpong
een glij- en klimding

We draaien rinkelende rondjes
aan de rekstok, tot we sterren zien
op het plein, door het bladerdak
van de vleugelnotenbomen

1 juli 2009

Erfenis

Het bestek van mijn jeugd

Maanden lag het hier
in vloeipapier; wilde ik
het niet zomaar in de la
smijten. Ik ben netjes
opgevoed. Dat wil zeggen:

Het spiegeltje stoffen
en wel alles optillen
de plinten op mijn knieën
voor schooltijd

Kleine vorken en messen
met tanden en gedreven heften
voor aardappels met jus
en sperziebonen met valletjes
volgens mijn broertjes
liever appelmoes

Erfenis: ik mest en sop
de lade uit; schik het erin
zie vingers en poezenpoten
op de keukendeurtjes
poetsen houdt nooit op
eindigt voorlopig bij
het ceetje

3 juli 2009

Mop till you drop!

Keuken schoonmaak: zuig en mop de keukenvloer. Beste manier is trouwens, ja dames, om op handen en voeten de vloer te dweilen. Zo heb je meer kracht voor een beter resultaat. Tenzij je een handig vloerwrijf apparaat aan het werk zet. Een houten vloer niet te vochtig maken. De laatste loodjes wegen het zwaarst.

Bron (ook van de afbeelding): DroomHome

Science poetry

T'Pols droom

Koffie voor het slapengaan en
even geen discipline – ik sluit mijn
ogen, bedek mijn oren en zwerf
door de straten muziek een café

Een woeste vreemdeling verleidt
mij met zijn ogen versmelting van
geesten onze lichamen doen het
maar eens in de zeven jaar

De driften van Vulkaniërs zijn
angstaanjagend ik word verward
wakker met emoties die ik niet ken
ik benijd jullie, aardlingen

(2005)

Enne... Oeps, zo (en bloter) kan Jolene Blalock er ook uitzien:



Misschien tijdens pon farr?

Vakantie: vier de vrijheid

Deze zomer

Nee. Ik ga niet weg
vier de vrijheid
in drie tuinen

Ontvang vast wel kaarten
van bestemmingen

Vaar over, bezoek de stad
rijd langs rabarber
terrassen en stoepen
met opgestoken stokrozen

Hoera!

Ik schrijf me overal doorheen
en kom wel ergens


1 juli 2009