Stipje

Foto: © Malcolm Buck @ Cloud appreciation society

Tevens in retrospectief

Er is een tijd na de verwondering
en dwang tot ordening, waarin
alles is. Zal zijn

Een gevolg van rafelwolken;
witte reuzenpaddenstoelen
gaan vooruit

Welk stipje tijd is nu:
ervoor, erna, waarin wij
smelten en verzuipen
ons dorp verzwolgen
er zijn geen dijken meer
bestand, geen mensenhand

Millenia later
kruipt uit de zee
een vismutant

5 juli 2009



Foto: © David Fokos @ Cloud appreciation society

Het werk vordert

Sterrenplein (voorlopige versie)

Het was gras, met kale stukken
honden kakten, katten staken over
er moest dringend iets anders komen
onder de vleugelnotenbomen

Er kwam een plan, er was pingping
wist Karin de Graef. Machines kwamen
hopen zand, aarde, tegels

“Papa, hier komt een speeltuin hè?”
Fietst een meisje voorbij
het was al bekend: we krijgen pingpong
een glij- en klimding

We draaien rinkelende rondjes
aan de rekstok, tot we sterren zien
op het plein, door het bladerdak
van de vleugelnotenbomen

1 juli 2009

Erfenis

Het bestek van mijn jeugd

Maanden lag het hier
in vloeipapier; wilde ik
het niet zomaar in de la
smijten. Ik ben netjes
opgevoed. Dat wil zeggen:

Het spiegeltje stoffen
en wel alles optillen
de plinten op mijn knieën
voor schooltijd

Kleine vorken en messen
met tanden en gedreven heften
voor aardappels met jus
en sperziebonen met valletjes
volgens mijn broertjes
liever appelmoes

Erfenis: ik mest en sop
de lade uit; schik het erin
zie vingers en poezenpoten
op de keukendeurtjes
poetsen houdt nooit op
eindigt voorlopig bij
het ceetje

3 juli 2009

Mop till you drop!

Keuken schoonmaak: zuig en mop de keukenvloer. Beste manier is trouwens, ja dames, om op handen en voeten de vloer te dweilen. Zo heb je meer kracht voor een beter resultaat. Tenzij je een handig vloerwrijf apparaat aan het werk zet. Een houten vloer niet te vochtig maken. De laatste loodjes wegen het zwaarst.

Bron (ook van de afbeelding): DroomHome

Science poetry

T'Pols droom

Koffie voor het slapengaan en
even geen discipline – ik sluit mijn
ogen, bedek mijn oren en zwerf
door de straten muziek een café

Een woeste vreemdeling verleidt
mij met zijn ogen versmelting van
geesten onze lichamen doen het
maar eens in de zeven jaar

De driften van Vulkaniërs zijn
angstaanjagend ik word verward
wakker met emoties die ik niet ken
ik benijd jullie, aardlingen

(2005)

Enne... Oeps, zo (en bloter) kan Jolene Blalock er ook uitzien:



Misschien tijdens pon farr?

Vakantie: vier de vrijheid

Deze zomer

Nee. Ik ga niet weg
vier de vrijheid
in drie tuinen

Ontvang vast wel kaarten
van bestemmingen

Vaar over, bezoek de stad
rijd langs rabarber
terrassen en stoepen
met opgestoken stokrozen

Hoera!

Ik schrijf me overal doorheen
en kom wel ergens


1 juli 2009

Sterrenplein

Vanmiddag heb ik mijn gedicht over de Tolhuistuin ingeleverd. Nu richt ik mijn aandacht weer op het Sterrenplein. Vandaag werd daar een klim- en glijding neergezet. Ik maakte foto's en kreeg commentaar ("Dat kost geld hoor!")



En: "Kom je die Brabanders fotograferen?" De mannen uit Brabant plaatsen door het hele land speeltoestellen.



Ik richtte de lens ook nog even naar boven, naar het vleugelnotenbomengebladerte.

Voorproeven

Gisteren kwam ik twee maal samen met andere creatievelingen, terwijl het eten onder onze neuzen werd gezet. Heerlijk! Het begon met een picknick in de Tolhuistuin.



Samen met jonge dichters/performers van Nowhere mocht ik alvast rondneuzen in de tuin, die vanaf 17 juli elk weekend wordt open gesteld. Ik meldde al eerder dat ik daar een gedicht voor ga schrijven en een eerste ruwe versie is al gemaakt. Maar die houd ik nu natuurlijk nog geheim... net als de jongeren, die hun performance nog geheim houden. Maar ik kan je aanbevelen om je 19 juli in de buurt van de Tolhuistuin op te houden. Vanaf het Centraal Station nèt aan de overkant van het IJ, twee minuutjes met de pont.



Mijn diner vond plaats in Salon Hippie Deluxe in Haarlem.



De salon wordt gerund door Jet Meijers, die zelf ook vormgever is. Aan de wanden textiel met tekst van Laurien Mulder. Ank Ridderbeks en ik lazen er eigen gedichten, Nelleke Bos las Lucebert. O ja, er was ook nog een heel jonge dichter van de partij:



Barend (9 jaar), als ik het goed heb, en zijn gedicht:

Poëzie
Pe-i-zo
Dat is pas echt poëzie

Zo, hier laat ik het bij. Ik moet me haasten naar een barbeknoei feestje in Oostzaan.