Voor wat het waard is

Ik ben niet zo van de wedstrijden. Gedichten vergelijken; welk gedicht is het beste? Het lijkt er niet zo bij te horen, maar gebeurt vaak. Rapportcijfers voor poëzie, bah! Toch laat ik me af en toe verleiden om iets in te sturen, bijvoorbeeld als Pom Wolff een oproep in mijn mailbox plaatst. Een gedicht met een beest erin. Niet te lang, niet te filosofisch. En de prijs is een papieren kevertje. De maker van het kevertje is nog aan het jureren; Poms oordeel staat hieronder.

Vrouw en ezel

Als een piramide nam ik benen
bruin van zon de kop van
het beest daartussen zachte
neus en koeienogen oren
steken uit -enkele streepjes
van haar hemd zijn zichtbaar

Hals en hoofd met warme
glimlach wist ik dat die was
om ogen zo mooi als van een
ezel dat gesmolten vlinders
in haar buik dat wij zouden
terugkeren als twee niet langer

Eén

Wilma van den Akker

Een uitermate geraffineerd gedicht met uitermate geraffineerde slotregels. bij schrijftaal kun je wel een lesje nemen. daar word je alleen maar beter van. mooi gedicht. natuurlijke vormgeving. dat zie je niet vaak. vaak cremeert de vorm de inhoud. hier vloeien vorm en inhoud naadloos in een.
9 punten

Lees hier meer over de wedstrijd

Vrouw met hamer

Vandaag was het 'instortdag'. Ik geloof dat ik mezelf weer eens over het randje geduwd heb. Elke dag schrijven, een moeilijk onderwerp, ook nog wat afspraken èn aan beweging doen om fit te worden... er zijn blijkbaar toch grenzen aan mijn energie. Een paar dagen geleden was ik al een beetje 'hyper' en vroeg me af: 'gaat dit wel goed?' Nu eventjes niet dus. Het zij zo. Even pas op de plaats vandaag, zo kan ik het ook bekijken:



Deze afbeelding komt uit de NaNoWriMo pool van FlickR. Nu ga ik die peptalk eens lezen die nog in mijn mailboxje zit. Misschien ga ik mijn verhaal naar een tropisch eiland verplaatsen, of een personage vermoorden, of ... adviezen?

Duiken en roeien op het Over het IJ festival

Eerst gingen we aan boord van de Sirius, het oude Greenpeace schip, dat nu voor educatieve doelen wordt gebruikt. Hier zagen, maar hoorden we vooral de voorstelling Ondervlakte in de vorm van een radioprogramma. Marjolijn van Heemstra en Roald van Oosten namen ons mee de diepte in. We daalden, en daalden.... en kregen snoepjes om de druk op de oren te verminderen. Je kunt het nog meemaken tot en met 12 juli.

Daarna 'pakten' we nog een van de voorstellingen in de zeecontainers: the Old Man and the Sea. In de als roeiboot ingerichte container speelde William Dashwood een krachtige, compacte versie van het verhaal van Hemingway.

'A short trip about a life long journey ending of an old man engaged in a final fight with a great fish. ‘But man is not made for defeat, a man can be destroyed but not defeated.’


Ik leefde me in in de vissersvrouw:

Oude Vrouw bij de Zee

Een ruwe kus; ik zag hem gaan
zwijgzaam, koppig, dat ken ik wel
al dagen niets gevangen

Met driftige slagen voer hij uit
vastbesloten. “Vrouw, zet de pan
maar klaar.” Verdween uit zicht

Kwam niet meer terug. De boot met
halfvergane vis werd later teruggevonden
zijn aangebeten lichaam spoelde aan

O domme oude man, na zoveel jaar
kon je geen gewoonte breken
strijden tegen beter weten

Wie zorgt nu voor vis bij het vreten?
Wie warmt ons nest? O stomme zak!
Waarom zo ver? Waarom moest je
naar de haaien?

9 juli 2009